Slumberland

An Pierlé zit het liefst achter een piano of kerkorgel, drukt dan op volgorde allerlei toetsen in en zingt daarbij. Het is ongelofelijk. Fulco Ottervanger doet het liefst iets dergelijks, behalve dan dat hij er ook nog tal van wonderlijke verhalen bij vertelt. Het is zo mogelijk nog ongelofelijker. Er is een programma waarin zij beiden doen wat ze het liefste doen, en waar zij mee optreden. Het heet Slumberland en is geschikt voor kinderen vanaf 6 jaar. Maar ook voor volwassenen die vergeten zijn volwassen te worden en een voorliefde hebben voor experimenteel beeld en geluid.

Meneer O. kende ik nog niet maar mevrouw P. volg ik al jaren. Omdat ik haar inmiddels al 3 jaar niet meer had zien optreden, liet ik mij volgaarne uitnodigen naar Utrecht te gaan om Slumberland bij te wonen. Ik had al ja gezegd voordat ik precies wist wat voor een optreden het was.
Een kindervoorstelling... Okay, geen bezwaar, zei ik dapper.
Een kindervoorstelling tijdens een kinderfestival waarbij een kleine 40000 kinderen werden verwacht....... Okay dan, zei ik, terwijl ik op een drafje naar de koelkast liep.
Mevrouw P. vond het niet nodig te zeggen dat het programma een week later gewoon in Rotterdam wordt uitgevoerd met maar een fractie van de publiekelijk verwachte kinderhoofdjes. Uit wraak ga ik wellicht nog eens.

Thuis had ik mij ingeluisterd in de wondere wereld van Slumberland. Leuke liedjes, helemaal geen kinderachterige teksten, met een flinke dosis dromerij erdoorheen geweven. Het zou vast aangenaam worden.
Wat ik echter geenszins had verwacht, was dat ik het zó aangenaam zou vinden. Live klopte alles: beeld, geluid, decor, film. Het wonderlijkste van al was nog wel de kinderen op de beelden. Niet één keek naar de camera. Niet één speelde dat hij of zij speelde. Method acting van het zuiverste water. Moet je dat eens een blik Nederlandse kinderen laten doen. Ik geef je weinig kans.

Ik hoorde dat er enkele kinderen waren die de voostelling een beetje eng vonden. Vooral 'die meneer'. Wat dat betreft had Tante An mazzel dat ze haar stem weer terughad. Een week geleden klonk ze nog als Marianne Faithfull maandagochtend 7 uur na een zwaar weekendje 'on the town'. Dan hadden de kinderen 'die mevrouw' veel enger gevonden dan 'die meneer'.
Later dit jaar zit Tante An weer in andere omstandigheden achter een piano of orgel, drukt naar hartelust allerlei toetsen in en zingt daarbij dat het een aard heeft. Enige natuurlijke galm is hierbij niet uitgesloten aangezien sommige optredens in een kerk zijn gepland.
Tot die tijd is het nog even op een houtje bijten, of op een kind dat in de weg zit, of op het vinyl dat deze week uitkomt en waarop haar jongste is te horen: 'Arches'.

lutek Zondag 15 Mei 2016 at 9:40 pm | | default | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Where Are You Vandaan?

Er was eens een popquiz waarbij gratis platen werden weggegeven, een leuke geste van de organisatie, zodat ook de doorsneekandidaat kans had iets moois mee naar huis te nemen. Nou ja, gratis... dat mocht niet, maar net als bij een idioot televisiespelletje werd er een simpele vraag gesteld zodat bij het goede antwoord een prijs kon worden weggegeven. Eén ding, je moest dan wel het goede antwoord geven.
De presentator liep de gymzaal rond en deelde her en der platen uit, hij verzon de vragen on the fly. Zijn stapel platen slonk ras.
- Uit welk land komen The Rolling Stones?
Hij pakte alvast de plaat om die te overhandigen maar bevroor in zijn voorwaartse beweging bij het antwoord 'Amerika'.
Ehh... het speet hem dat hij geen plaat kon weggeven, al had ik het idee dat het hem, gezien het gegeven antwoord, niet werkelijk speet.
Toch is het geen gekke gedachte: Rolling Stones, Amerika, dat zou zomaar kunnen. Alles is Amerikaans aan de Stones. Als je de popgeschiedenis niet kent, kan je je hierin makkelijk vergissen.

Tot voor kort heb ik gedacht dat I Am Oak uit Engeland kwam. Toen ik te laat was om er een concert van mee te maken, voelde het als een gemiste kans, aangezien een buitenlandse artiest nu niet iedere maand op een Nederlands podium staat.
(Mensen die 10 jaar geleden van 16 Horsepower genoten, en weer anderen 15 jaar geleden van The Levellers, spreken mij hierin waarschijnlijk tegen.)
Wat bleek? I Am Oak komt uit Utrecht. Aha. Kansen genoeg dus om ze te zien. Correctie: om hém te zien, want technisch gezien bestaat de band uit 1 persoon... heb ik mij laten vertellen.
Kijk, dat is eigenlijk het probleem: sinds ik nauwelijks meer geïnteresseerd ben in muziek, althans niet genoeg om er actief naar op zoek te gaan, weet ik dergelijke dingen niet automatisch. Ik moet het mij laten vertellen. 20 jaar geleden hoefde ik een seconde van een onbekende plaat te horen, of ik wist al waar de artiest vandaan kwam, door wie hij was beïnvloed, hoe lang het nummer zou duren, of hij over een paar jaar nog platen zou maken, wat de schoenmaat van de gitarist was en of de drummer brilde. Pats boem! Eitje.
Nu ben ik blij als ik denk dat ik weet wat voor instrument ik hoor, en hoeveel mensen er eigenlijk meespelen. En als iemand me vertelt dat de band uit dit of dat land komt.

Zo had ik vorig jaar dus ook gehoord dat DeWolff uit België kwam. Of misschien had ik het verkeerd gehoord. Of misschien had ik het zelf bedacht, gezien de naam. Geen idee. Maar bij het horen van louter een kort openingsgoedemiddag vanaf het podium op het Bevrijdingsfestival werd het me duidelijk dat ik hen geografisch moest bijstellen. Ook DeWolff komt uit Utrecht.
Voortaan zal ik elke band waarvan ik twijfel over de herkomst in Utrecht plaatsen. Behalve The Homesick, die ook op het festival optrad. Zij klonken als Smiths, Echo & the Bunnymen, Sundays, Wedding Present en nog 20 andere bands uit het Verenigd Koninkrijk doch komen uit Dokkum.
Het gras op het festival kwam uit Rotterdam, daar ben ik vrij zeker van.

lutek Zaterdag 07 Mei 2016 at 11:31 am | | default | Geen reacties
Gebruikte Tags: ,