De Mijne Is Groter Dan De Jouwe

Wegens overmatige vermoeidheid lukte het me niet om vroeg op te staan. De geplande wandeling viel daardoor in het water. Uit de koelkast foerageerde ik iets bij elkaar wat er nog eetbaar uitzag, plofte neer en begon een potje te geeuwen. Een kwartier later bedacht ik dat ik vergeten was koffie te zetten. Wat een hopeloos begin van de dag, als je al van een begin kon spreken. Misschien kon ik beter nog wat gaan liggen.
Ik was nu 47 jaar, Daar zat hem waarschijnlijk de kneep. Vanaf heden zou ik 2 uur slaap per nacht meer nodig hebben dan voorheen.

De zon scheen nogal te schijnen, zodat ik het maar wat jammer vond dat het me niet was gelukt om vroeg uit de veren te zijn. Toch maar even een stukje wandelen, een rondje Zuiderpark, met fototoestel. Het was inmiddels al bijna middag, geen enkele kans op mooie actiefoto's op dit uur, de vogels en andere dieren deden nu een dutje, iets waar ik eigenlijk ook naar verlangde, nog steeds of alweer.

Ik liep naar de ene kant van het Zuiderpark en vervolgens naar de andere kant en kreeg het sterke idee dat de terugweg langer was dan de heenweg. Ik had dan wel vanaf halverwege een andere route genomen maar vond dit niettemin merkwaardig. Waarschijnlijk klopte het niet.
Een meneer met pet en tas en camera groette mij in het voorbijgaan.
- Zo, ook op jacht.
- Eh ja, ik ben op zoek naar de groene specht, heb je die toevallig gezien of gehoord?
- De groene specht, nee. Dat wil zeggen, ik heb er ook niet op gelet.
(Ik vond het vreemd dat de specht je, ook wanneer je niet naar hem op zoek bent, niet zou opvallen maar gaf geen blijk van mijn gedachten)
- Die zit hier dus?
- Ja, ik heb hem al 2 keer gezien de afgelopen weken.
- En die wou je op de foto krijgen daarmee?

De man met pet en tas en camera hield bewust of onbewust zijn camera iets meer naar voren. Het was duidelijk dat hij een model had dat de groene specht van 60 meter afstand wél goed op de foto zou krijgen, en dat mij dat met mijn kleintje nooit zou gelukken.
- Ach ja, ik had hem vorige week bijna mooi in beeld, maar hij zag mij net weer eerder dan ik hem, dus had ik hem toen hij al op de vlucht sloeg.
- Ha ha ha, ja, je had hem.... ter grootte van een pixel, ha ha ha ha...
De man met pet en tas en camera zou zeer binnenkort geen pet en tas en camera meer hebben als hij zo doorging. Ik mocht dan wel bijzondere vermoeidheidsverschijnselen vertonen, één stevige beuk voor zijn harsens zou er vast nog wel afkunnen, doch hij liep al weer verder.
- Als je maar plezier hebt, daar gaat het om.
Ja, daar ging het inderdaad om. En plezier had hij zeker.

lutek Maandag 10 Augustus 2015 at 7:38 pm | | default
Gebruikte Tags: , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.