Suriname Voor Beginners

Suriname en Gambia zijn twee verschillende landen. Ze zijn anders van vorm, daar kan je het al aan zien eigenlijk. En ze liggen op verschillende continenten, ook dat is een duidelijk punt van onderscheid. Maar het meest c.q. minst in het oog springende kenmerk is wel dat als je in Gambia je raam openzet er meteen 20 vogels naar binnen vliegen terwijl je in Suriname een scoop nodig hebt om verderop in een boom op 40 meter hoogte een paar goed verscholen exemplaren te kunnen waarnemen. Ik had mijn fototoestel net zo goed thuis kunnen laten. Als amateur vogelliefhebber had ik er, figuurlijk, niets te zoeken.

Terug in Nederland werd ik staande gehouden op Schiphol. Geen zorgen, iedereen werd staande gehouden. Je doorloopt bij aankomst uit Suriname een traject van verscherpte controle.
- Wat heeft u gedaan in Suriname?
Plotseling brak het zweet me uit. Mijn 'goedemorgen' was daarbij geen goede binnenkomer, al had dat meer te maken met de enorme vertraging van de vlucht; het was inmiddels al een tijdje middag.
Tsja, wat had ik eigenlijk gedaan in Suriname? En wist ik wel zeker dat er niemand op Zanderij iets in mijn tas had gestopt waar ik niet om had gevraagd? Er was alvast één persoon geweest die me op de man af had gevraagd een gedeelte van haar handbagage in te checken, waarop er zich in mijn hoofd een carillion aan alarmbellen was gaan afspelen.

- U bent vogelspotter?
De vraag klonk net zo overtuigend als mijn antwoord, welk antwoord ik ook zou geven.
Ik had een paar vogels gezien, ja, maar om nou meteen te kunnen zeggen hoe die heetten. Misschien kon ik ze aanwijzen in het grote vogelboek dat ik bij me had. Kijk hier, deze bijvoorbeeld, dat is een kolibri, maar welke van de 78 soorten had ik dan precies gezien? Ik moest het antwoord schuldig blijven.
Dan bekijken we toch even uw foto's, meneer. Ach ja, de foto's, natuurlijk. Prachtige foto's van boomkruinen. En die vlek daar in de verte, dat is een, kom hoe heet die ook alweer. En hier, wat takjes, daar had ik niet gezien dat de vogel reeds gevlogen was.
En welk geluid de vogels hadden gemaakt. Dat kon ik ook al niet zeggen. Er was genoeg te horen geweest, maar welk exemplaar welk geluid maakte, dat wist alleen mijn gids, ik kon dat niet navertellen.
Een vogelaar die geen vogel kan identificeren, geen naam onthoudt, geen geluid herkent, geen foto's kan tonen, en niets kan aanwijzen in het grote vogelboek.
Ik was zó opgelucht toen ik door mocht lopen.

lutek Vrijdag 25 September 2015 at 09:34 am | | default
Gebruikte Tags: , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.