Wij Zouden Het Beter Doen

Twintig, vijfentwintig jaar geleden heb ik eens een optreden gezien van The Stranglers in licht gewijzigde samenstelling. Zo stond het ongeveer beschreven (in buitengewoon kleine lettertjes) in het Arena-krantje waarin dat optreden werd aangekondigd.
Wow! The Stranglers komen. Snel een kaartje kopen. Wat zouden ze bedoelen met licht gewijzigde samenstelling? Ja, dat er misschien één van de bandleden ziek is en vervangen. Maar goed, "licht gewijzigd" staat er, dus het kan niet zijn dat Hugh Cornwell er niet meer bij is of zo. Haha, nee, dat zou van de gekke zijn. Kom, we kopen een kaartje.
Hugh Cornwell bleek niet meer in de band te zitten. Het optreden was één van de verschrikkelijkste die ik ooit gezien heb.

Nu kreeg ik de kans om Hugh Cornwell eindelijk eens te zien, weliswaar ook in licht gewijzigde samenstelling maar goed, we worden allemaal ouder.
Death By Stranglers heette de avond. Voordat de band begon was de zaal half gevuld. Bij het eerste nummer was de zaal nog maar voor 1/5 gevuld. Dat kwam omdat iedereen dichter bij het podium ging staan.
Ik zag een man met een loopstok dansen (waggelen) en wist niet of hij een statement wilde maken of dat hij gewoon een fan van het eerste uur was.
We worstelden ons door de eerste helft van de avond heen. Hugh speelde zijn nieuwste plaat. De rookruimte was niet waar ik die vermoed had want ik stond opeens in het kleedhok van het voorprogramma zodat ik snel iets intelligents moest verzinnen om mijn aanwezigheid daar te verklaren. Dat lukte niet maar het viel niemand op.

De tweede helft bestond uit Stranglers-klassiekers. De beentjes gingen van de vloer alsook de loopstok. Je hoefde niks aan te vragen want hij speelde alle nummers die je wilde horen, wat goed uitkwam want dan kon je ten minste niet bij vergissing een nummer aanvragen dat vroeger niet door Hugh maar door J.J. was gezongen. Je staat anders zo voor lul.
Plotseling realiseerde ik me dat ik tussen generatiegenoten stond die - ikzelf incluis - ooit hadden beweerd het zelf later allemaal anders te doen, beter vooral ook. Maar wat ik zag (en dat had niets met de leeftijd te maken, dat heeft het nooit) waren schoolvoorbeelden van waar je vroeger zo'n intense hekel aan had, de generatie vóór je, de jolige ooms, de betweterige tantes, die vreselijke mensen die je nooit meer op verjaardagen wenste te zien.
We zouden het beter doen, herinner ik me. Maar we brachten er niets van terecht.
Hugh hield de eer aan zichzelf en speelde niet Hanging Around.

lutek Donderdag 01 Oktober 2015 at 9:13 pm | | default
Gebruikte Tags:

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.