Morgen Een Goed Concert Gezien

Het gebeurt weleens dat ik mij vergis in de dagen. Ik denk woensdag dat het donderdag is, of andersom. Ik denk op de 7e dat het de 6e is of de 8e, of andersom (al weet ik niet precies hoe 'andersom' werkt in dat tweede voorbeeld).
Hoe zou het zijn als ik mij vergis in de toekomst? Als ik denk dat wat nog moet komen al geweest is.
Omdat - in genoemde toekomst - geheel niet is uit te sluiten dat dit ook echt zal gebeuren, kan ik me hier denk ik beter alvast op voorbereiden.

Zo gingen wij afgelopen woensdag, dat is dus gisteren omdat ik denk dat het vandaag donderdag is, naar een concert in Paradiso. Het was werkelijk een schitterend concert, ondanks het feit dat niet de band optrad waarvan wij hadden gedacht dat die zou optreden.
De zanger van de geplande band was ongepland verkouden. Een ongeplande band was gepland verkouden maar dat hoorde bij de act dus stuitte dit niet op enig bezwaar.
De naam van de band ben ik vergeten, wat gezien de omstandigheden niet helemaal vreemd is.

Voordat de band begon bestelden wij iets te drinken. Mogelijk indachtig de plotse verkoudheidsuitbraak besloot iedereen verstandig aan de appelsap te gaan. Waar anderen elders zich sterken door strijd, sterkten wij ons door appelsap. Baatte het niet, dan schaadde het ook niet want niemand werd verkouden. 1-0 voor de appelsap. Of misschien 5-0, indien je per flesje rekent. Want wij waren met 5.
Ik werd op mijn schouder getikt door iemand die ik hier vanavond had vermoed maar niet had verwacht te zien (door drukte en chaos, zowel van voorziene als onvoorziene aard). Dat kwam goed uit, omdat genoemde 'wij' maar met 3 waren op komen dagen, terwijl ik net met 5 appelsap in mijn hand stond. Door het tikken op mijn schouder verloor ik 1 hiervan, zodat er een passend aantal overbleef. Wat een planning, dacht ik nog.

Het was het laatste wat ik dacht daar toen het concert begon en wel op buitengewoon gevoelig volume. Wij snelden ons naar voren, tegelijk met nog 1000 man, en kwamen tot een halt op circa 2 meter van het begin van het podium, gerekend aan de andere kant van waar het begin van het podium had gestaan een seconde tevoren. De band schrok daar een beetje van: de zanger viel in het publiek en de drummer viel over zijn drumstel. De overige bandleden speelden dapper door. De sfeer zat er meteen goed in.
Je kon verzoekjes aanvragen wat je wilde, de band kon je toch niet horen. Dat kwam goed uit omdat we geen enkel nummer kenden en we dan ook niet wisten wat wij aan zouden hebben moeten vragen. Een van de zovele voordelen van het zien van een band die je niet kent.

Van het optreden kan ik helaas geen foto plaatsen. Om onduidelijke redenen schijn ik geen enkele foto genomen te hebben. Heel merkwaardig, dat doe ik anders nooit niet.
Ik elk geval heb ik de herinnering nog. Dat is ook wat waard. Dat neemt niemand me meer af.
Ik zit nog na te genieten en kan me nauwelijks voorstellen dat ik snel weer in Paradiso zal zijn. Eens per jaar is voldoende op mijn leeftijd.

lutek Dinsdag 06 Oktober 2015 at 10:50 pm | | default
Gebruikte Tags:

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.