PAUW Is Slecht Voor De Gezondheid

PAUW in Rotown was zo goed als uitverkocht. Toch was niet iedereen aanwezig. Dat kwam omdat Wandel-W. thuis ziek zat te liggen te zitten te zweten te zijn te wezen. Uitgerekend op de concertdag. Jammer. Ze haalde haar kaartje maar weer eens tevoorschijn en bekeek meewarig de inmiddels uitlopende printinktletters - een gevolg van haar klamme knuisjes - wat een zeker psychedelisch effect gaf, zeker in de toestand waarin ze reeds verkeerde, maar wat de ervaring van het live concert toch niet geheel kon vervangen.
Neem nog maar een dropdrankje, zei iemand tegen haar, terwijl ze alleen thuis was. Ze begon stemmen te horen. Nee, het ging niet best met haar.

Ondertussen had ik het uitstekend naar mijn zin met het voorprogramma, The Machete Nightclub. Ook ik hoorde stemmen maar die kwamen vanaf het podium tot mij, waarmee ik niet wil zeggen dat die stemmen minder vreemd waren dan die Wandel-W. op dat moment hoorde. Stel, je wilt - nog los van de muziek - een psychedelische indruk bij het publiek wekken, en je ouders hebben een enorme verkleedkist op de rommelzolder staan. Kans is groot dat je dan uitkomt bij de verschijning die ik voor mij zag. Tot mijn verbazing was de muziek niet volledig met de uitdossing mee uit de verkleedkist gekomen. Nee, die was best te pruimen.
Maar tering, wat had ik een pijn in mijn knieën en mijn heup of heupen - ik wist zo gauw niet hoeveel ik er had.

PAUW betrad het podium en ging ongeveer door bij waar ze 13 maanden geleden gestopt waren. Althans, dat was de tijd dat ik ze niet gezien had. Misschien waren ze in de tussenliggende tijd nooit gestopt, speelden ze al 13 maanden lang onafgebroken door. Ik was er niet bij dus ik kan het niet zeker weten.
In elk geval had ik geen moeite om de muziek te duiden. (Zie blog vorig jaar.)
Maar tering, wat had ik een last van mijn rug. Ik besloot de avond niet in zijn geheel af te maken. Helaas voor de uitvoering van dat besluit stond Rotown veel te vol om naar de uitgang te lopen en besloot ik in plaats daarvan tegen de wand naast de bar te gaan hangen. Het vermoeden ontstond dat al deze ziekte-zwakte-misselijkte-verschijnselen met de band zelf te maken hadden. Aan het eind van het optreden had ik inderdaad opeens veel minder last van lichamelijke ongemakken. Erg opvallend.

De verschijnselen konden natuurlijk ook alles met de Grimbergen Dubbel te maken hebben, of beter gezegd: het verdwijnen van de nare verschijnselen. Het optreden was al hallucinerend genoeg, zou je zeggen, maar met een paar Grimbergen erbij is het nog zo veel gemakkelijker de muziek door de ruimte te zien vliegen en alle kleuren licht te kunnen horen.
Wandel-W. stond op dat moment boven het aanrecht te hallucineren en dat deed ze helemaal zonder muziek. En zonder Grimbergen. Of ze ook kleuren zag vliegen wanneer ze naar beneden keek, durf ik niet te zeggen.

lutek Vrijdag 04 December 2015 at 11:59 pm | | default
Gebruikte Tags: , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.