Abonnement

Stilstaand tussen Maashaven en Rijnhaven – wachtend op een tegemoetkomende metro – had ik tijd genoeg om het laatste half uur nog eens af te spelen.
Ik had geen haast gehad met opstaan. En, het is bekend, alles gaat sneller wanneer je je niet haast - het zg. 'runaway effect' als gevolg van 'positive feedback' - zodat ik hoe langer hoe minder haast had. Ik zou vast als eerste op kantoor zijn.
Even kijken... tas, brood, sleutels, sigaretten, abonnement... abonnement?

Abonnement dus. Het lag niet bij de tas, zat niet in de tas, niet op mijn bureau, niet in mijn jas, niet in de wasbak, niet in de slaapkamer, niet in de la, niet in ... Onderwijl bedacht ik welk scenario zou rechtvaardigen in mijn slaapkamer het abonnement terug te vinden.
Niet mijmeren nu, zoeken. Maar hoe meer ik zocht, hoe zoeker het raakte. Of dat ook een 'runaway effect' als gevolg van 'positive feedback' was, wist ik niet. Het voelde als het tegenovergestelde.
Na 20 minuten van steeds meer haast moest ik toegeven, het abonnement was kwijt. Pollens. Heel vervelend. Niet eens de onkosten maar het gedoe. Ik houd niet van gedoe. Ik houd er zelfs helemaal niet van.

Op het station informeerde ik naar de te nemen actie. Welk traject moest ik doorlopen? Achter glas zaten twee heren, elk meester over hun eigen loket. Ik sprak de dichtstbijzijnde aan.
- Meneer, ik ben mijn abonnement kwijt. Wat kan ik nu het beste doen?
De meneer straalde uit dat hij me gerust ging stellen. Het zou heel eenvoudig zijn, zo was op zijn gezicht af te lezen.
- Dan moet u daar bij die automaat een kaartje kopen. Dat is drie vijftig en daar kunt u twee uur mee reizen.
Verbluft, overbluft keek ik hem aan. Na een seconde maakte ik me los uit mijn droom, knipperde met ogen, oren, mond en wenkbrauwen tegelijk. Een geluid wilde echter niet uit mij komen. De loketmeneer zag mijn gezicht en begreep dat ik andere wensen had. Snel corrigeerde hij zichtzelf.
- Oh maar voor zeven euro heeft u een dagkaart!

Hulpbehoevend keek ik naar Loketmeneer 2 die juist tegen me begon te praten. Toch hoorde ik hem niet. Mankeerde ik iets? Ah wacht, hij moest zijn knopje nog indrukken...
- ...BIJ WILHEMINAPLEIN EN DAN....
Hij schrok van zijn eigen stemgeluid, van mijn schrikreactie, van de feedback (nu zeer zeker niet 'positive') die de luidspreker veroorzaakte en liet zijn knopje los. Diverse reizigers waren ook geschrokken. De luidspreker leek op het omroepsysteem te zijn aangesloten.
Inmiddels was hij uitgepraat en keek me tevreden aan. Ik vroeg hem met gebarentaal zijn betoog te herhalen. Zonder luidspreker graag, maar wel op een heldere manier. Die manier bestond niet. Het was of te hard of te zacht. Ik besloot mijn oor in het loketlaatje te leggen. Via een smalle opening onder het glas kon ik vernemen dat ik op station Wilhelminaplein of op Beurs moest zijn.
Wat het verschil was, werd me niet duidelijk. De loketmeneer deed opnieuw een poging. Hierbij beroerde hij het loketlaatje, zodanig dat mijn oor bijkans van mijn schedel werd gescheiden.
- Als ik niet bij Beurs moest zijn, dan bij Wilhelminaplein. Maar ja, je kan ook van Wilhelminaplein naar Beurs.
Ik meende dat langer dit advies aanhoren zou leiden tot alleen maar nog minder begrip eromtrent en bedankte de heren hartelijk voor hun tijd.
- Wij zijn er voor u!, meende ik te verstaan.

De metro maakte aanstalten ten vooruitgange. En daar kwam inderdaad de tegemoetkomende metro aan. Op de naastgelegen rails, ter verduidelijking, wat ten slotte ook de reden van het wachten was geweest, aangezien werkzaamheden de lijnen op een gedeelte van circa een halve kilometer tijdelijk verenkelden.
Het abonnement lag op mijn bureau op kantoor.

lutek Woensdag 19 Oktober 2016 at 8:26 pm | | default
Gebruikte Tags:

twee reacties

website
It looked fascinating and I chose to investigate each substance and I read yours. My compliment about this blog is exceptionally positive I visit this blog first time and inspire by this good stuff work.
website, (URL) - 12-01-’17 10:56
Homework writing help
I believed that the more drawn out this supposition hearing would prompt to just even less understanding around Trent and expressed gratitude toward the men of their word truly for their time. We are there for you I intended to get it.
Homework writing help, (URL) - 01-02-’17 06:26
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.