Greenhouse Effects

Wat is de overeenkomst tussen broccoli, knolselderij, spruitjes, andijvie, postelein, radijs, kouseband? Ik kan er meer noemen, maar de lijn zal reeds door een ieder ondekt zijn. Juist ja, het zijn geen van alle vrienden van mij. Sterker nog, sommige zijn mijn ergste vijanden. Ik moet ze niet tegenkomen in een verlaten steegje want ik sta niet voor mezelf in!

De schijf van vijf was al bij introductie in 1953 achterhaald. Als je een half jaar lang geen vitamine C binnenkrijgt, kun je scheurbuik oplopen; daar is alles mee gezegd. Als je dat in de gaten houdt, kun je verder naar eigen smaak en invulling alles eten of niet eten.Ik eet van alles, maar als het op groente aankomt, eet ik meer niet dan wel. Ik bestrijd de merkwaardig gangbare gedachte dat alles wat warm gemaakt kan worden ook eetbaar zou moeten zijn. Nog merkwaardiger is het dat er mensen zijn die beweren dat er groenten zijn die ongekookt gegeten kunnen worden, 'lekker knapperig'.
Hmmmm, hoor je ze extra hard zeggen, omdat iedereen moet horen hoe dicht ze bij Moeder Natuur staan, heerlijk, zo'n onbespoten winterpeen.
Of wat ook zo'n opmerking is waar je broek van afzakt: Er gaat toch niets boven groenten uit eigen tuin. Als je dat beweert denk ik dat je een vrij beperkt voorstellingsvermogen hebt.

Maar vandaag verbaasde ik vriend en vijand, en bovenal Hannie, door als in een opwelling een pan groente klaar te maken, en met medeweten van stukjes vlees en champions en aardappelpuree uit een pakje, dit geheel in grote hoeveelheden tot mij te nemen.
Ben je ziek? vroeg een bezorgde Hannie met grote, ietwat schichtige ogen. Nee, ik ben niet ziek, maar er was geen ruimte meer in de ijskast voor de werkelijk belangrijke zaken. Ik pakte de pan, flikkerde tot aan de rand diverse groene of minder groene kandidaten op het vuur (komkommer, tomaat, een uitje, nog iets anders zonder veel smaak, en nog iets waarvan ik de naam vergeten ben, aangevuld met wat mysterieuze kruiden), en liet het een kwartiertje bloepen tot het geheel eetbaar was geworden.
Hannie moest even zitten en bijkomen. Uit een ooghoek zag ik hoe ze vertwijfeld naar de telefoon keek.

little shop of horrors

Uiteraard zorgde ik ervoor dat er niets knapperigs meer te beleven was, want niets is beter om je eetlust te verliezen als wanneer je met je tanden uitglijdt over je voedsel. Na afloop - ik had bijna alles opgegeten, er lag alleen nog wat puree op mijn bord - meldde ik dat ik geen pap meer kon zeggen, en zette mijn woorden kracht bij door dat in gebarentaal te doen. Hannie vroeg of het gesmaakt had, wat ik op een of andere manier beaamde. Ze keek zorgelijk naar het slagveld op mijn bord en naar de keuken. Wat was hier gebeurd?
Ik wist het ook niet, maar was toen juist weer in staat om de ontstane ruimte in de ijskast te vullen met een zestal vloeibare vriendjes.
De eerste waarvan ik nu ga ontmoeten.

Met culinare groet
Lutek
lutek Zondag 30 December 2007 at 7:49 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.