Nivea

Zo zacht als babies billetjes, zo wou ik dat mijn neusje was.
Dat istie niet deze week. Weer niet. Nog steeds niet. Ik was net hersteld van de ene verkoudheid, staat de volgende alweer voor de deur. Hoofd als 7 kilo dons. Het mag dan dons zijn, het blijft 7 kilo.
Ik word er orgineel helemaal niet goed van. Nee wacht, ik was al niet goed.

Dit weekend ga ik zeker geen enkele afspraak missen. Dat doe ik door er niet een te maken. Vorige week wilde ik trouwens nog een fijne afspraak maken, in de Ierse pub. Was reuze gezellig.
Nee, zei ze, dat gaat niet lukken, ik ben van de damesliefde.
Dit was geheel niet de soort afspraak waar ik naartoe wilde, maar omdat ze zo leuk uit de hoek kwam, deed ik er nog een schepje bovenop...
Maar dat ben ik ook, dus wat is het probleem!?
Afijn, vele soorten van gekheid op een stokje, de enige afspraak die ik dit weekend heb is met de Nivea. Eigenlijk wil ik mijn gezicht helemaal volsmeren met die creme.


Het nadeel daarvan is echter dat je neusvleugels zich volzuigen met de vette rommel en je zo 1-2-3 een Olivier Blunder-neus hebt. En - mocht je al over straat willen - dan wil je daar zeker niet mee over straat.

Sorry, waar was ik in mijn verhaal? Ik ben de draad kwijt. Dat komt omdat ik steeds mijn spullen kwijt ben. Ik wist net zeker dat ik nog een bodempje wijn had ingeschonken, een laatste slok Berberana die vorige week niet meer op kwam. En nu proef ik de gesteldheid toch niet meer, dus besloot ik geen nieuwe te openen, maar dit eerst weg te spoelen.
Het glas stond niet in de keuken, niet bij de computer, ik had het ook niet gevuld en wel terug in de kast gezet. Had ik het onbewust door de gootsteen geflikkerd? Ik wist het niet meer.


Ik zie dubbel zonder dat ik van de wijn gesnoept heb. Accoord, het is een stuk goedkoper, maar het voelt toch echt minder fijn. Ik bekeek nog eens mijn gehavende rotkop in de spiegel van de badkamer, en zag opeens het glas op de wasmachine staan. Ik sloeg het voor de zekerheid meteen maar achterover, anders ben ik het straks weer kwijt.

Dat ik de dagen van de week ook niet op een rij heb, wijt ik aan de voorbije kerst- en nieuwjaarsdagen. Mijn bioritme is nog niet op orde. Een soort 'seasonal jetlag'.
Het is zojuist de hoogste tijd geweest. Dat betekent - juist ja, u heeft goed opgelet - dat het nu weer de laagste tijd is. Het lijkt me een fijn moment om onder de wol te duiken.
Ik wens u een behouden vaart en functionerend mistlicht.
Gegroet
Lutek
lutek Vrijdag 11 Januari 2008 at 12:34 am | | default
Gebruikte Tags: , ,

Eén reactie

Arno
Dit logje reflecteert prima je 'state of mind'... verward.
Arno, - 13-01-’08 16:23
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.