Gedenkaardige Avond

Doordeweeks naar de stad gaan is leuk, maar mogelijk niet verstandig. De dag erop weet je waarom. Als je niet zou werken heb je alle tijd om doordeweeks naar de stad te gaan, maar daar heb je dan weer geen geld voor.
Bovenstaand heeft vast iets met het Jin en Yang-principe te maken, hoewel ik zelf nog niet weet wat. Suggesties zijn welkom.

Enon speelde in Rotown en op onverklaarbare wijze had ik het idee dat ik daar bij moest zijn. Honderd andere mensen hadden dat ook, ze hadden allen geen idee waarom ik daar bij moest zijn.
Enon is een bandje. Daar is alles mee gezegd. Ik heb nu 2x hun naam genoemd en zo is het welletjes.

Ik arriveerde veel te laat omdat ik niet had gedacht dat ze op de geaficheerde tijd zouden beginnen. Bij de deur stond Anton. Anton is breder dan dat hij lang is maar hij is de goedheid zelve, en hij staat er al 15 jaar lang. Je zou bijna zeggen dat hij bij het intrieur hoort, ware het niet dat hij meer buiten dan binnen is, zodat technisch gezien de term 'interieur' niet van toepassing is.

Zou je dat nou wel doen, jongen?
Het was een legitieme vraag. Anton sprak wijze woorden. Zou ik dat nou wel doen? De vraag was het overwegen waard. Ik keek op mijn pols maar werd niet wijzer omdat ik geen horloge draag.
Nog een kwartiertje, denk ik, dan is het afgelopen.
Ik wikte en woog en kocht toch een kaartje.

Zoals voorspeld kon worden viel de drukte mee. Enkele mensen hadden de kriebels in de knieën, maar de meesten wisten de voeten aan de grond te houden. Ik sloot me aan bij de meerderheid. Nachtburgemeester Ted liep langs, witte wintermuts tot onder de wenkbrauwen. Je pikt hem er altijd zo uit wanneer hij zich onherkenbaar wil maken.
De band liep ten einde, ik had geloof ik 4 nummers gezien en gehoord. Middels saamhorige ademtocht en heen- en weergeslinger van ledematen werd een verzoek tot toegift duidelijk gemaakt. Dit verzoek werd ingewilligd, zodat ik 7 minuten later toch nog een euro per nummer had betaald.

In de toiletruimte bevond ik me opeens naast meester Ted. We zwegen. Later zou ik mijn neefjes en nichtjes kunnen vertellen dat ik nog eens naast Ted in de plee van Rotown had gestaan, maar zover was het nog niet. Eerst zou ik de rest van de avond moeten vergeten. Ik gaf dat tot ergens midden volgende week.
lutek Zaterdag 19 Januari 2008 at 10:20 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.