Een Vlotte Babbel

Een maand geleden crashte mijn telefoon. Ik was niet erg gehecht aan het toestel, maar vond het wel vervelend dat ik het moest verruilen voor een ander toestel. Het andere toestel zijnde: het oude toestel van Hannie. Ik moest nu opnieuw leren sms-en.
Vandaag kwam een test die ik niet heb doorstaan.

Door omstandigheden, zijnde een onbevestigde afspraak met iemand die niet wist dat ik hem zou opzoeken, en dus niet op mij heeft gewacht, als hij er al was, raakte ik al vroeg in de avond betrokken in grootsteedse handel en wandel, reilen en zeilen. Te vroeg.
Sterker nog, het was nog middag.
Zou ik blijven of zou ik naar huis gaan? Het is een van de belangrijkste vragen in het leven. Telkens weer duikt de vraag op. Meestal wordt de vraag verkeerd beantwoord. Sommige mensen komen daar na 5 minuten achter, anderen doen daar 50 jaar over. Als de vraag juist wordt beantwoord, is men niet bewust van het feit dat er een vraag was. Vandaar dat men goed moet beseffen dat wanneer de vraag wel aan bod komt, zeer goed over het antwoord moet worden nagedacht. Het kon wel eens zeer belangrijk zijn.

De Ierse pub was gelukkig op loopafstand dus begaf ik mij herwaarts en nestelde mij in donkere hoek. Cider in 1 hand, mobieltje in andere. Wie zou ik eens lastig gaan vallen? Ik bladerde door de sim-kaart; nog niet alle nummers had ik overgezet op dit nieuwe toestel, wat het aantal slachtoffers beperkte.

Naast me zaten 3 mensen de aanrijroute te bespreken die zij zojuist afzonderlijk van elkaar hadden genomen. Er werd een vierde persoon verwacht, maar of die het zou kunnen vinden? Men lachte en gebaarde en floot tussen de tanden. Ja, het is uitermate lastig hier snel te geraken. Moet je nu op de Coolsingel naar rechts en dan naar links, of is het beter om door te rijden over Hofplein en ....
Het praten over de best te nemen omweg duurde langer dan het nemen van de omweg zelf.

archieffoto - niet de ier, geen cider, geen bezoeker

Ik had iemand gevonden en sms-te: Goedemiggal, wat zijnt van zins hedenweekend? Door externiteiten ben ik reeds nu al ter Ierde besteld, vooralsnog niet tegen mijn zin.
Ik nipte van de cider en luisterde hoe Dido met de hier gebruikelijke doffe plof, bijna naadloos overging in Leonard Cohen. Prrrrrrrr, klonk het in strakke broekzak. Dat was snel! Het antwoord was helder.
Nee, ik ga trainen en dan naar verjaardag. Morgen ben ik er wel. Jij ook?

Ik begon direkt te klikken en te klakken, het schermpje lichtte op alsof het kortsluiting onderging. Maar na een veelbelovend begin: Onder (waar nochtans 2x dezelfde toets voor gebruikt moet worden) ging het snel achteruit met de accuratesse van die dikke vingers van me, op dit voor mij nieuwe toestel. Ik was 5 minuten verder toen ik eindelijk iets geschreven had.
Wie weet? (retorisch.) Onder genot van nieuwe Cider en oude Cohen contempleer ik nu de legitimiteit van mijn aanwezigheid. Nog altijd niet tegen wil en d(r)ank maar voor hoelang? (om een wedervraag te retorieken)
Ik wilde het bericht versturen, maar zag tot mijn stomme verbazing een optie op het scherm verschijnen die ik nog niet eerder had gezien.
Bericht verwijderen
Nee natuurlijk niet, dacht ik, en drukte op ja. Dat was fout.
Ik zuchte 2x diep en besloot geen tweede poging te doen. De ontvanger was waarschijnlijk reeds in training. Ik had trouwens nog helemaal geen nieuwe cider besteld (maar de waarheid mag een goed verhaal nooit in de weg staan) en besloot dat nu ook niet te doen.
Het mobieltje had voor mij de beslissing gemaakt, de vraag beantwoord of ik moest blijven of weggaan. Ik trok mijn jas aan en verliet het pand.

In de metro bedacht ik me dat mijn werkgever inmiddels een nieuw toestel voor mij had besteld dat een dezer dagen zou arriveren. Binnenkort zou ik andermaal opnieuw moeten leren sms-en. Het zal nog even duren voor ik weer op het oude peil ben, betreffende communicatieve eigenschappen.
lutek Vrijdag 01 Februari 2008 at 10:39 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

twee reacties

Hannie
jij kan ook echt helemaal nix zelf.... zucht
Hannie, - 01-02-’08 22:49
Arno
Give the guy some credit... it's The Luut!
Arno, - 02-02-’08 23:35
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.