Einde van een Tijdperk

Met enige weemoed denk ik terug aan alle keren dat ik de Consul heb bezocht. Nou... niet alle keren. Ik zou alle keren niet meer weten. Maar sommige avonden kan ik me nog herinneren en de gedachten aan die avonden hebben nu een weemoedig randje.
Ik zou eindeloos kunnen vertellen over de hoogtepunten. Ik zou het ook niet kunnen doen.
Ik doe het niet.
Wel zal ik vertellen over de laatste 2 maal dat ik een bezoek bracht.

Na het bezoek aan Rotown op 15 à 16 december, nam ik nog een kijkje in de 23 jaar oude Consul, parkeerde mijzelf op kruk 3, en bestelde 'een Palmpje, beste man! Waarom ook niet?'
Waar was ik, wie waren er, wat deden zij, en hoelang duurde het voordat ik met iemand in gesprek zou raken? Kortom: kat uit boom en vlees in kuip.

Naast me stond een meneer met bril. De brillenglaasjes waren niet te onderscheiden van borrelglaasjes. Dat nonderscheid werd nog bemoeilijkt doordat hij een borreltje dronk. Tenminste, hij had het glaasje net leeg, maar wenkte de barman voor een verversing. Zorgvuldig telde hij - ik meen - 2 euro 20 uit. Het duurde wel even, want hij had alleen maar stuivers en dubbeltjes.
-Tis ook geld, mompelde hij.
Ik dacht: hier wordt nu eens heel goed duidelijk gemaakt dat tijd geld is. Het duurde nog steeds. De barman had intussen 2 andere klanten geholpen en kwam weer langs.
-Gelukt, meneer?
Het was gelukt.
Hij nipte aan zijn borreltje, smakte met zijn lippen, en sloeg het glaasje toen in 1 keer achterover. Het borrelglaasje was nog beslagen van de koude. Zijn brilleglaasjes waren beslagen van de warmte.
Een hoorbare ademtocht vertelde me dat het had gesmaakt. En dat het naar meer smaakte. Hij pakte opnieuw zijn portemonnee, legde die voor zich op de bar, en begon al zijn zakken na te gaan. Het duurde maar.
Plots gebaarde hij naar iets wat hij achter de bar zag.
-Dat zou ik wel eens willen proeven!
Ik volgde zijn beslagen blik en pakte mijn fototoestel. Ja, dat zou ik ook wel eens willen proeven. Inolische balletje. Wat zouden dat zijn?


De laatste keer dat ik de Consul bezocht, was na een bezoek aan Schiedam, althans 1 gelegenheid te Schiedam, op 12 à 13 januari, een week voordat de Consuldeuren definitief werden gesloten.
Ik nam plaats in de Volcano, de bovenbar. Onmiddellijk raakte ik tegen mijn wil verstrikt in een wirwar van verzoeknummers die me om de oren vlogen. Ik zat precies tussen aanvragers en barman. Het was de barman eigenlijk om het even welke muziek er opstond, want er was toch niet veel dansanimo. Desondanks wilde hij niet zomaar alles opzetten, de aanvragers hadden niet geheel de smaak die veel anderen op prijs zouden stellen. En dan zou er helemaal niet meer gedanst worden.
-Nou, zei aanvrager 1, maar als ik nou de plaat uitbeeld, die van Meat Loaf, wil je hem dan wél opzetten?
Het werd de barman te veel, hij gaf zich gewonnen.
-Yes!! zei aanvrager 2, en hij ging er eens goed voor zitten. Hij zag, en ik zag, en iedereen zag hoe aanvrager 1 zich mateloos voor lul zette. De kale aanvrager 1 trok na 5 seconden nog snel even zijn lange dikke zware leren jas aan, die was hij bijna vergeten. Dit zou zeker meer indruk maken. Aanvrager 2 had haar op zijn hoofd, en dat zat regelmatig ook op mijn hoofd, dus schoof ik een stukje op. Direkt ook maakte ik van de gelegenheid gebruik om volkomen de andere kant uit te gaan zitten kijken. Het was werkelijk te erg om aan te zien. Je kon aan alles denken, maar met Meat Loaf had het in de verste verte niets te maken.
Natuurlijk was het amusant, zij het onbedoeld. Maar niet 5 minuten lang. De plaat waar het om ging, was overigens "I would do anything for love, but I won't do that", wat dit hele voorval in een zeer apart daglicht zette. Al was de dag nog in geen velden of wegen te bekennen.

Ik zal De Consul zeker missen.
lutek Maandag 04 Februari 2008 at 9:38 pm | | default
Gebruikte Tags: , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.