the Long Goodbye

Internet is leuk. En internet is vervelend.
Zoals alles moeten bovengenoemde uitspraken gerelateerd worden aan de persoon die het zegt. Wat doet die ermee; hoeveel tijd besteedt hij eraan (is hij eraan kwijt); wat begrijpt hij ervan? .... en dergelijkheden.
Zelf ben ik nu al 4 weken bezig om een van mijn favoriete films te downloaden. En ik ben pas op 19,4%.
Het is kennelijk geen populaire film, weinig mensen delen hem op de torrent-site*
(*als je niet weet wat een torrent-site is, heb je waarschijnlijk iets beters te

doen dan ik, in je dagelijkse leven)
Elliott Gould speelt in Altman's The Long Goodbye en hij doet dat weergaloos, zonder weerga. Na 35 jaar heb ik nog altijd een topavond als ik die film zie.

Ik liep over de Willemsbrug van Noord naar Zuid. Niet om op Zuid te komen, ik moest op het Noordereiland zijn. Wegens slechte verbinding van openbaar vervoer, verkoos ik te lopen. Ik had naar mijn weten deze brug niet in 25 jaar lopend bedwongen. De zon scheen met volle overgave. Ik nam alles in mij op. Elke beweging, de vrij eentonige auto's, de fietsers, de meeuwen.
Vroeger... de oude Willemsbrug... dat was nog eens wat... die rammelde aan alle kanten. Bus 32 moest na elke 4 ritten worden opgelapt met plakband. Dat waren nog eens tijden.
De zon scheen nog net in mijn gezicht - ik daalde alweer af, de Zuidkant - ik keek er expres nog even in om het langer te laten duren. Toen verdween ze onder de Koopvaardijhof. Ik had eigenlijk een heel stomme broek aan. En een trui die zijn langste tijd had gehad. Het deed nu niet ter zake.

Filmsterren worden neergeschoten, acteurs zeggen hun 'famous last words' op een mooi opgemaakt sterfbed. Hij lag in de gang. Om kwart voor 9 belde ik aan. Tot 12 uur heb ik 8 koppen koffie gedronken. Ik had nog niet gegeten en ik had geen trek. Om half 1 ging de man in het pak weg en was eigenlijk alles al doorgesproken. Donderdag... snel eigenlijk. Ja.
Niemand zei wat iedereen dacht.
Ik wist zelf ook niets aan de stilte toe te voegen, dus zweeg ik. Droeg zodoende toch bij.

We stonden te wachten op iets wat nog moest gebeuren, maar er was helemaal niets wat nog moest gebeuren. Het was klaar. Het was afgelopen. Alles was gebeurd.

Ik liep terug over de Koninginnebrug naar de metro. Het was 1 uur. Ik ging niet meer naar kantoor. Ik ging naar huis en deed 's middags niets meer. Ik keek uit het raam. Kijk, daar was de zon weer. Nu stond ze hoog in de hemel, een mooie, ietwat kille februarimiddag. Enige tijd later zag ik de zon achter de kale bomen ondergaan. Ik kneep mijn ogen samen en keek de zon zo lang mogelijk na.
Toen was ze weg.
Ik wist nog steeds niet wat ik moest doen. Huilen lukte niet, dat zou later nog wel komen. Ik ging maar wat zinloos internetten, ik had die film nog, die stond nu op 19,8%
Het zou nog even duren voordat The Long Goodbye goed en wel was afgesloten.

lutek Donderdag 14 Februari 2008 at 01:36 am | | default
Gebruikte Tags: ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.