Verbinding

Totally wired... I'm a-totally wired... ta-ta-ta-totally wired.
Welja, ik haal 2 dagen achter elkaar The Fall uit de kast. Kenners weten dat ik me dan behoorlijk pissig moet voelen. En dat klopt.
Het woord 'connectie' speelt maar door mijn hoofd vandaag, en zoals met de meeste zaken: als ze in je hoofd spelen, dan kun je er van uitgaan dat dat nu precies hetgene is wat ontbreekt. Ik word vandaag niet doorverbonden. Ik krijg een dode lijn.


Mensen lopen en praten net langs elkaar heen. Contact wordt bijna gemaakt, en dan toch weer niet. Dingen leiden een eigen leven. De levenloze dingen hebben stiekem een afspraak met elkaar gemaakt: we gaan vandaag eens iemand een goeie poets bakken. Ongelukjesdag noemen sommige mensen dat. Er moet een ander woord voor zijn, maar welk... dat weet ik niet zo snel. (inzendingen, zoals bekend, zijn welkom)


Ik ken iemand die dagelijks met de metro naar de stad forenst, ik ken hem nu een jaar. Ik had hem nog nooit in de metro gezien. Tot gisteren.
-Das ook toevallig.
-Ja he. En je zit hier ook elke dag?
-Ja, gek he.
-Nou ik moet er hier uit, ik zie je wel weer. Over een jaar.
Vanmorgen zag ik hem weer! Dat verzin je niet. (editor's note: het is ook niet verzonnen)
Des te schriller stak het verdere verloop van de dag af bij dit voorval.

Iemand wou mij spreken, maar ik zat niet op mijn plaats. Of ik zat op mijn plaats met 2 telefoons aan mijn hoofd. Dat kan ook. Ik weet het niet. Naderhand probeerde ik die persoon te bereiken, maar dat lukte niet zo 1, 2, 3. Het lukte trouwens ook niet 4, 5, 6.
Op het moment dat ik de zaak opgaf - ik had toen ook geen tijd meer - en iets anders ging doen, bleek die persoon nog volledig bij kennis en meldde zich. Het enige wat ik nog kwijt kon, was dat het nu erg slecht uitkwam in verband met andere bezigheden en verwikkelingen.


In de metro hoorde ik een gesprek over Fidel C.
-Hij is weer terug, he.
-Nee, zijn broer neemt het nu van hem over.
-Nee joh, ik heb het vanmorgen gehoord, hij is teruggetreden.
Verwarring alom. Ik mijmerde wat na over de aard en betekenis van woorden. Maar erg verhelderend kon ik het mezelf niet maken, aangezien het electronisch display in de metro al 3 haltes lang een station achterliep. Pas bij uitstap te Zuidplein werd de schade ingehaald door een station te vroeg aan te duiden. Ik had geen idee meer waar ik was, en liep pardoes een verkeerde straat in, waar ik pas halverwege achterkwam. Ik stopte om te bedenken of ik terug of verder zou lopen en bevond mij voor een winkel die geschilderd had kunnen zijn door Magritte...


Ik had een prachtig stukje willen schrijven over 'The Zuiderterras Hum' (zie link), maar zal dat een andere keer doen, want die was juist vandaag niet te horen. Bovendien lukte het me niet om in te loggen toen ik net wilde beginnen met schrijven. Mijn naam en password bestonden opeens niet meer. Ik keek alles minstens 20x na - alles klopte - maar ik kon niet inloggen.


Na verwijdering van cookies, inloggen via het hoofdkantoor, iedere combinatie van hoofdlettergevoeligheid na te zijn gegaan, én na 3 blikjes alcoholvrij bier, gaf ik de moed bijna op. Ik tikte nog 1x in wat ik al 68x had gedaan en kreeg verbinding.
Met wie of waarmee ik nu precies verbinding mee had vandaag, het voelde in alle gevallen onwerkelijk. Laat het morgen a.u.b. een andere dag zijn.
Ik hoor de dakpannen bewegen, wat niet gek is met die storm buiten. Wat dan weer wel gek is, is dat we een plat dak hebben. Ik ga slapen. Goedenacht
lutek Vrijdag 22 Februari 2008 at 01:05 am | | default
Gebruikte Tags: , , ,

Eén reactie

Arno
Wired... Weird... wat scheelt het
Arno, - 24-02-’08 23:37
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.