Rotterdam Muziekstad

Rotterdam Muziekstad? Ik dacht het niet!
Heb ik iets gemist, is Tedje weer bezig, Nighttown weer open? Staat er iedere week een keur aan internationale artiesten op één of ander podium aan de Maas, in de Maas van mijn part? Neen, meneer. Neen.
Wordt het dan misschien ooit nog wat met dat Rotterdam Muziekstad? Zeer waarschijnlijk niet. Rotown programmeert goed; daar houdt de opsomming op.

Rotterdam Muziekstad. Wat is er gebeurd? Afgelopen zondag was het tijd voor weeral een muziekdagje, een ontmoetingsdag van oude vrienden - met de tijd van wieg zo ver verspreid - met muziek als rode draad, en ditmaal was huize Dabrowski gastheer en dame. De dag was in 1 woord buitengewoon geslaagd. Dat zijn 2 woorden (U let goed op, bravo) maar het was moeilijk in 1 woord samen te vatten.
Diezelfde samenvatmoeite heb ik ook altijd als ik plaatjes sorteer, een shortlist maak, van de te draaien gehoorkietelende juweeltjes: ik moet er 10 uitzoeken, verdeeld over diverse van te voren afgesproken thema's, en kom niet lichter dan met 25 platen beslagen ten ijs. Te veel.
Dat ik er nog nooit uitgegooid ben halverwege de dag, blijft me fascineren. Maar goed, nu was het een thuiswedstrijd.


Doordat de gekozen categorieën ietwat dicht bij elkaar lagen, of in ieder geval dat er in de aard ervan al overlappingen konden worden voorspeld (o.a. 'covers in vreemde taal', 'neerlands best', vroegste plaat uit herinnering'), raakte iedereen halverwege de dag het overzicht kwijt en wist niemand meer welke categorie nu al geweest was en welke niet. Dat dit moment samenviel met het openen van de 4e fles wijn, berust geheel op toeval.
Enkele meegenomen kinderen werden halverwege de middag afgehaald door nabijgelegerde opa en oma. De kindertelling verliep voorspoedig, al ras hadden we ze alledrie gevonden. De knuffeltelling echter begon stroef, de eenarmige Ernie ontbrak, maar door hardnekkige deductie onzer Jazz - "daar waar een knuffel echt niet kan liggen, daar ligtie meestal" - werd dit probleem snel getackeld.


Intussen ontpopte Hannie zich in de met de huiskamer in verbinding staande keuken tot stamppotkoningin van Rotterdam. En omstreken. Wie haar kookkunsten niet kon waarderen kreeg met de pollepel. Iedereen kon het waarderen.
Buikjesrond vervolgden we onze weg naar de finale. De mooiste platen kwamen nu aan bod. (Als ik zeg: 'Snelkookpan' van Hans Teeuwen, en 'Terug naar de kust' door Margreet Dolman, dan weet U al genoeg.)
In het thema 'Brieven aan God' werden invalshoeken getoond die nimmer eerder waren ingevallen. Een daverend succes. Een volgende keer moeten we ook eens 'Brieven aan de Duivel' meenemen in de voorselectie.


Langzaamaan verdween de goegemeente gemotoriseerd en goed geölied naar desbetreffende uitvalshoek. We bleven achter met een positief wijnflessensaldo, (ook voor het eerst), en met een afwas van anderhalf uur. Een afwas die ik graag behapstukte, en slechts onderbroken werd door één moment van bezinning. (Lees: ik sloeg mezelf voor het hoofd toen me te binnen schoot dat ik vergeten was de Hebreeuwse versie van 'You're the one that I want' te draaien.)
Het was kortom, en dat zei ik al, in 1 woord een buitengewoon geslaagde dag.
lutek Donderdag 20 Maart 2008 at 12:17 am | | default
Gebruikte Tags: , , ,

twee reacties

Mountain
Was er nog stamppot over?
Mountain, - 20-03-’08 15:43
Arno
Mensen van de gestampte pot, zoveel is wel duidelijk!
Arno, - 22-03-’08 19:29
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.