Een Dag uit het Leven van de Zakenwereld

Veelal gaat de zakenwereld langs mij heen. In een auto van formaat. Maar soms kom ik even met de zakenwereld in aanraking.


Zoals laatst, toen een bekende uit de zakenwereld mij aansprak. Hij vroeg mij of ik de tijd wist. Die wist ik, want die had ik juist daarvoor gecontroleerd. Ik antwoordde bevestigend en vervolgde mijn weg.

Het lijkt daarmee nu opeens een rage te zijn geworden mij op straat staande te houden. In het Scheepvaartkwartier zag ik gisteren een meneer lopen die ik vaker gezien had. We groeten elkaar regelmatig bij het postkantoor, maar hadden, als je dat groeten niet meetelt, nog nimmer een woord gewisseld. Ik wist niet eens wat voor werk hij eigenlijk deed.
Hij vertelde me dat hij advocaat is en dat hij per ongeluk vader geworden was. Hij woont, werkt, kinderdagverblijft en postkantoort in een straal van 600 meter, wat zijn leven overzichtelijk maakt en aan te lopen. Ik feliciteerde hem met het leven in het algemeen en met de ietwat onvoorzichtige verlenging daarvan in het bijzonder. Maar hij was nog niet klaar met mij. Hij zat vol plannen en ging dingen revolutionair anders aanpakken, de adcocatuur zou er nog van opkijken. Hij wilde me details gaan vertellen, maar ik zag een opening en vervolgde mijn weg.


Vandaag had ik een vroegertje, wat ik mijzelf gunde wegens grofstoffelijke verkoudheid, en verliet 4 minuten voor 5 het statige pand aan de Parklaan. Ik zag heel andere mensen dan anders op straat. Veel mensen zijn mensen van de klok.
Ik werd... ja, niet zozeer staande gehouden alswel onder de voet gelopen door een dame, een heer en nog een heer, waarvan me opviel dat vooral bij die laatste twee de kleren de man maakten. De bank waarvoor zij werken was gesloten, sloot nu net, precies op het moment dat ik passeerde. De tweede heer schalde luidkeels in een mobiele telefoon dat hij "verworden was tot een stukje zaalvulling" en lachte om zijn eigen samenvatting. Ik keek de andere twee aan, wachtte 2 seconden, constateerde en deelde mede dat ik hoorde dat dit niet ontkend werd. De visie van heer 1 hierop was: "Huh!?"
Bij nader inzien zag ik nu dat het mantelpak versleten was, pak 1 te klein en pak 2 te groot. Ik had het idee dat dit allemaal precies zo hoorde en vervolgde mijn weg.


100 meter verder zag ik hoe de advocaat van gisteren het verloop van zijn dag plande, met een kinderwagen aan de linkerhand, een telefoon aan het rechteroor, terwijl hij ook iets deed met een deur, een alarm en een sleutel. Toen hij me aan zag komen, liet hij alles los en ging dusdanig in de weg staan kijken naar zijn winkel, dat ik wel naast hem moest komen staan om het mede te bewonderen.
"Prinsen Advocaten", oreerde hij.
Ik zag de saaie entree, de gepoetste deurbel, de grijze pui en ruit, en stond plots met mijn ogen te knipperen. Ik moest toegeven dat hier inderdaad van een revolutionair nieuwe opzet sprake was: 'Prinsen' was met 1 'S' geschreven. Hij zag me kijken en versomberde wat.
"Ja", verzuchtte hij, "zit een foutje in. De letterman komt volgende week terug, er moet nog een 'S' tussen."
Ik haalde opgelucht adem. Alles was weer normaal, de wereld stond niet stil. Het was inmiddels 5 uur geweest en de zakenwereld ging als vanouds langs mij heen.

lutek Maandag 14 April 2008 at 9:56 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.