Brood en Spelen

In het park is altijd wat te doen. Vooral als er niets gebeurt, is er van alles te doen.
Vandaag gebeurde er wel iets, want - laten we wel wezen - hoe vaag en quasi-intellectueel ik sommige zinnen multi-interpretabel ook mag verwoorden, er gebeurt natuurlijk altijd wel iets. Bij dat stukje van de vijver waar inmiddels een dode eend na een dag of 4 is uitgevist en verwijderd, had iemand wat brood gestrooid (op de plek waar op onderstaande archieffoto de zwaan met zijn dikke kont zit). Daar hebben de vogels altijd wel trek in, ook in de zomer wanneer er toch genoeg ander lekkers voorradig is. (Vogels zijn eigenlijk maar luie beesten, de goeie niet te na gesproken.)

zwaan met dikke kont

Het brood lag in het gras, een metertje van de waterkant, op een stuk waar geen mensen langslopen. Het gedrag van de vogels werd dus niet beïnvloed door menselijke stoorzenders.
3 eenden en 2 meerkoetjes toonden als eerste interesse. Ze waren niet zo snel. Voordat ze iets konden snacken, zwermden een paar meeuwen op hetzelfde doel af. De meeuwen kondigden hun aanwezigheid al ruim van te voren aan en de eenden werden hierdoor afgeschrikt. Of afgeschrikt... het was meer dat ze op gepaste afstand de meeuwen gadesloegen. De meerkoetjes zochten direct een veilig heenkomen. De meeuwen gingen aan tafel.

3 kleuren groen, en meer!... wow!

Daar kwam een kraai aan. Geen hele grote, maar dat maakte niet uit. Alle meeuwen vlogen op en weg. De meeste bleven ook weg. De kraai was duidelijk heer en meester, in zijn eentje. Een paar meeuwen bleven binnen roofafstand heen en weer huppelen. (De eenden gingen een blokje om.)
De kraai liep parmantig rond het brood maar at er nauwelijks van. De hoofdmeeuw deed een paar stappen dichterbij. De kraai hoefde maar te kijken en weg was de meeuw. Hij maakte zeer grote indruk. Alleen 2 eksters trokken zich weinig van hem aan en maakten ook wel enige indruk op de meeuwen. De eenden merkten dat ze getolereerd werden door de kraai en probeerden een voorzichtige hap, maar zorgden dat ze uit de buurt van de meeuwen bleven.
De hiërarchie was duidelijk. Kraai, eksters, hoofdmeeuw, andere meeuwen, eenden, meerkoetjes.

meneer rodeboom

Gedurende 5 minuten hield dit machtsspel aan. Toen had de kraai er genoeg van en ging heen. (Misschien hield hij wel helemaal niet van brood, of was het het verkeerde merk. Ik heb het hem niet kunnen vragen.) Het duurde even voordat alle vogels aan deze nieuwe situatie gewend waren. Alles liep door elkaar, de regels waren onduidelijk. Maar na enige tijd was een andere hiërarchie onstaan: Hoofdmeeuw, eksters, andere meeuwen, meerkoetjes, eenden. Een meeuw pakte een flink stuk brood dat hij 2 meter verder uit zijn bek liet vallen. De lomperik. Op deze plek waren de verhoudingen weer anders. Eenden, meeuwen, eksters, meerkoetjes. Ik begreep er niets van, maar de verschillen waren glashelder en fascinerend om te zien.

De rest van de dag deed ik of ik hard aan het werk was, maar ondertussen probeerde ik de verschillende verhoudingen te doorgronden. Ik zocht naar voorbeelden van vroeger. Wanneer de leraar het klaslokaal verliet onstonden ook wel eens machtsverhoudingen die anders waren dan wanneer de leraar wel aanwezig was. Hoe dit kan en waar het allemaal heen moet... ik zou het niet weten. Op school was er echter niemand die brood in het lokaal strooide. Wel waren er eens per jaar een paar Zwarte Pieten die iets vergelijkbaars deden. Die zie je dan weer niet in het park. Zo zijn die dingen natuurlijk moeilijk met elkaar te vergelijken. Misschien kan ik dat ook maar het beste niet doen.
lutek Donderdag 22 Mei 2008 at 01:05 am | | default
Gebruikte Tags: , ,

Eén reactie

mountain
Volgende keer gewoon doorgaan met je werk. Is je baas ook weer blij
mountain, - 22-05-’08 08:09
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.