Harz of Darkness

Een wandelvakantie door het Harzgebergte, ter voorbereiding op de grote klapper over een maand of 4. We hadden er zin in en we keken er ook wel een beetje tegenop. Waar moet dat heen en hoe zal dat gaan? Maar dat zijn juist de vragen die we onszelf wilden stellen, waar we een antwoord op wilden hebben, dus wat zeur ik nu.
In Nepal kun je niet een dagje overslaan. Oei, vandaag ben ik wat moe, kortademig, of ik heb last van mijn eksteroog. Niets van dat alles. Je moet door. Je hebt geen keus, 12 dagen lang 20 km per dag door berg en dal. Schoenen kapot? Dan loop je maar op je sokken. Ziek, zwak of misselijk? Jammer dan, dan laat je maar wat bagage achter. Een bus is er niet. Geen gelul, doorlopen.


Het zijn omstandigheden die - anders dan bovenstaande foto illustreert - veel mensen niet onder de noemer 'vakantie' zullen scharen. Watjes, slappelingen. Geen doorzettings- of uithoudingsvermogen! Maar hadden we dat zelf eigenlijk wel? Tijd voor een test. Tijd voor 4 dagen Harz.

We liepen van Quedlinburg via Thale naar Allrode, vervolgens liepen we om en nabij Drei Annen Hohne. 70 km wandeling, of 75, als je het avondwandelingetje de 3e dag meetelt, want we leken energie over te hebben. Omdat ik over de hele tocht nog een adembenemend verhaal ga schrijven, treed ik nu niet in details. Heb geduld beste vrienden.
Onze bagage werd per dag van het ene naar het volgende hotel gebracht, wat ook zo in Nepal zal gebeuren, zij het dat daar een maximum van 12 kilo per persoon voor geldt. De rest moet je zelf meenemen.


Quedlinburg is een oud stadje. Het enige wat ouder is dan het stadje zijn de inwoners. Allrode daarentegen is een heel jong stadje, sorry: dorp, sorry: gehucht. Het is zo klein dat op de plattegrond niet alleen alle drie de straten staan aangegeven, maar zelfs ook de huizen.
Op 2 gebouwen na was alles van na de val, 19 jaar geleden. Het hele gehucht is lid van de schietvereniging. Ook in de omgeving zijn tal van dorpjes die een schietvereniging hebben. Ik kan niet helpen te denken dat de beste schutters - de plakaten trots aan de houten voorgevel bevestigd - vroeger, tot 19 jaar geleden, een populaire ambtelijke functie vervulden. De verlaten werkplekken, je zou het cubicles kunnen noemen, kom je nog elke 400 meter tegen in de bossen.


We gingen wandelen en troffen voorbereidingen. Wat nemen we mee en wat laten we thuis? Belangrijke beslissingen werden genomen. Om de een of andere reden hadden we er niet bij stil gestaan dat er neerslag zou kunnen vallen. Dat zeg ik verkeerd. We hadden alle reden om aan te nemen dat er neerslag zou kunnen vallen - Harz trekt per jaar 1800 millimeter uit de wolken, wat 2x zo veel is als de natste plek in Nederland - maar we verbonden daar geen conclusies aan. Misschien hadden we er overheen gelezen. Ik weet het niet.
Toegegeven, we hadden ook inderdaad 3 en een halve dag zon. Edoch.... de laatste middag zagen we ons leven aan ons voorbij flitsen. Was het niet ons leven, dan was het wel de bliksem die overal om ons heen insloeg, en een boom velde, 200 meter verderop. Je kon proberen te schuilen - waar dan? - je kon stijf tegen een boom aankruipen, het had geen zin. Hagelstenen ter grootte van stuiterballen knalden op je kop, van 25 graden zakte het kwik in geen tijd naar het nulpunt. We hadden elk alleen een shirtje aan. Je wist 1 ding zeker: Niemand weet waar we zijn. Je wist ook 1 ding zeker niet: Hoe lang het nog zou duren...
Zonder al te sentimenteel over te komen - hey, ik ben stoer, want ik heb een blog en ik keer de wereld naar mijn hand - als het in plaats van een half uur, een heel uur had geduurd, weet ik niet of we er heelhuids uit waren gekomen.

where the fuck are we?

Zwaar onderkoeld, en met toch nog anderhalf uur lopen voor de boeg, vervolgden we bij de minste hoop op verbetering toch maar onze weg. Inmiddels hadden we meer dan 50 meter zicht door de regen, wat voor ons als een 'buitje voor het stof' leek, gezien wat we net hadden doorstaan.

Drei Annen Hohne is een van de trotse bezitters van een station aan de spoorlijnen van de Harzer Schmalspurbahnen GmbH, een verzameling stoomtreinen, waarvan we gebruik maakten om her en der te komen alvorens via ingewikkelde, maar door reisorganisatie SNP goed omschreven omwegen terug te geraken bij het uitgangspunt. Nogmaals - ik weet het - dit is niet een ieders vorm van vakantie. Je hoest je longen uit je lijf als je te dicht achter de lokomotief zit, maar je waant je nog in grootmoeders tijd. En die is er, in sommige gevallen dan, toch ook heel oud mee geworden. Nu ik er aan denk... mijn Grossmutti is bij mijn weten nooit in de Harz geweest, maar was ze daar wel geweest, dan nog steeds was ze behoorlijk oud geworden.


We sliepen meestentijds reeds om 9 uur, half 10. We waren uitgeput. Enkele lessen die we hebben getrokken:
1) Neem regenkleding mee.
2) Neem regenkleding mee !!!
3) Water en sap is een goed idee, maar waarom zou je in hemelsnaam 4 zakken snoep meenemen, idioot?
4) Zorg dat je vorige fototoestel niet 1 dag voor de reis kapot gaat, want je hebt echt geen tijd om de juiste instelling, afstand en lichtsterkte te zoeken als er net op 20 meter een kudde herten passeert, of een vosje, of een paar fretten. Ja, een slangetje dat midden op de weg zit, kun je wel! Dat gaat dan nog, maar het echte werk krijg je niet zo snel op de foto.


We weten nu wat het is om een een stukje te lopen. Let wel: een stukje met bijzonder variabel hoogteverschil. We zijn daar even geen mietjes, ja!? We hebben spieren ontdekt waarvan we het bestaan niet hadden vermoed. We hebben gezien dat de Harz weer heel andere bossen heeft dan welk ander bos we tot nu toe hadden bewandeld. Laatst liep ik voor zonsopgang nabij Nunspeet door de Veluwe en hoorde, waar ik ook was, immer de hum van de snelweg om me heen. Niet prettig. Daar heb je in de Harz geen last van. En had ik al gezegd dat we alleen maar vriendelijke mensen hebben ontmoet?

Harzelijke groeten
Lutek




lutek Zaterdag 05 Juli 2008 at 01:46 am | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.