Verjaardag

Er is er een jarig hoera hoera.
Zo zonder stem of intonatie 'klinkt' het wat mat. De dag van de verjaardag was niet mat, begrijp me niet verkeerd. Er was bezoek en er was taart en er waren kado's. Echter, het idee wat je hebt van verjaardagen... toen je 5 was... toen je 10 was... dat idee, dat gevoel, dat komt nooit weer.
Enkele dagen geleden noemde ik de slingers. Op mijn vijfde verjaardag was het 30 graden, er hingen slingers en ballonnen, ik kreeg een conducteurspakje en accessoires: een spiegelei, een tas met treinkaartjes en een kaartjesknipper. Het was prachtig. Ik vond het een beetje vervelend om een kaartje te moeten knippen. De set was dan niet meer compleet. Het zou dan nooit meer heel zijn. Het leven leven is onomkeerbaar, daar was ik al vroeg achter.

Op Hannie's 5e verjaardag was het ook erg warm, er hingen slingers en ballonnen, en er was taart. Ze kreeg geen conducteurspakje, maar verder verliep de dag ongeveer hetzelfde. Misschien kreeg ze een map met kleurplaten en viltstiften. Ze zou onmiddellijk de platen hebben uitgedeeld aan haar vriendinnen en voordat de middagzon op haar hoogste punt stond waren ze allemaal volgekleurd. Als je niks aanbreekt, weet je ook niet hoe het smaakt, daar was zij al vroeg achter.


Zoals gezegd en ondanks ontbreken van verjaardagsgevoel van mij, was het een heuse verjaardag. Ook zonder slingers. En zonder conducteurspakje. En zonder viltstiften.
Nichtje Anne verstaat alles en praat alles na. Ik moet op mijn woorden gaan letten.
De eerste ronde gasten was rond het middaguur al weg, wat gelegenheid gaf voor een middagdutje in huize Dabrowski-Hakkesteegt. (Overigens moet aangemerkt worden dat de gasten niet rond waren, ze waren langwerpig, met name in staande positie.)
De tweede ronde gasten, zo mogelijk nog langwerpiger, belden aan om een uur of 4 in de middag. Om een uur of 5 probeerden ze het nog eens, nu werden we er wel wakker van.


Eens kreeg ik van mijn oma een mooi verjaardagskado: een langspeelplaat, die ik dan ook erg lang speelde. Nog altijd. Het ding doet zijn naam eer aan. Even later kreeg ik 15 gulden om zelf dat kado te kopen. Ze was toen al erg oud, maar niets belette haar om nog veel ouder te worden. Ik gaf haar het geld terug. Bij het opstappen gaf ze het aan mijn moeder om er voor mij een kado voor te kopen. Hoe ze al die jaren is rondgekomen van haar pensioen heb ik nooit begrepen.

Het lijkt me aardig om op 29 februari jarig te zijn. Wellicht zou ik dan nog wel het jeugdige vreugdige verjaardagsgevoel hebben. Ik zou dan volgende maand 10 worden, ware het niet dat het volgende maand de maand augustus is.

's Avonds nam ik Hannie mee naar een restaurant, waar we ons de rose goed lieten smaken. Het voorgerecht was nogal groot. Na 18 happen paddestoel bleek er nog een bord onder te liggen. Ook het nagerecht was om over naar huis te schrijven, maar omdat de laatste lichting al was geweest, besloten we zelf naar huis te gaan.
Volgend jaar gaat Hannie zeker weer haar verjaardag vieren.





lutek Woensdag 16 Juli 2008 at 12:45 am | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.