Hoog Bezoek

We kregen dit weekend hoog bezoek. Anne stond al 's morgens op de stoep, ze kon niet wachten om te komen logeren. Ze had haar moeder meegenomen, en moeder had heel veel spulletjes meegenomen, een bedje, een stoeltje, een tas met speelgoed, een stapel boeken en een pak luiers. We waren op alles voorbereid, maar zoals vorige keer hadden we net zo goed niet voorbereid kunnen zijn omdat Anne ons - volkomen terecht - nu eenmaal de liefste oom en tante vindt van de hele wereld. Als ik mijn knie aan de tafel stoot, komt ze me troosten. Ze aait over de blauwe plek en zegt dat het al goed is, want Anne is er. Ik stop vrijwel onmiddellijk met huilen.


Het 85 centimeter hoge bezoek neemt behoorlijk wat ruimte in beslag, vooral in figuurlijke zin... ik word naar het balkon verbannen als ik een sigaretje wil roken. Maar de weersomstandigheden werkten in mijn voordeel, dus hield ik er nog een gezond kleurtje aan over.
Thuis heeft ze geen televisie, zodat ze ook bij ons niet vroeg om Telletubbies en ander educatief geneuzel. Ze heeft meer interesse in de schier onuitputtelijke hoeveelheid boeken. Ik ken ze inmiddels ook van kaft tot kaft. Ik weet wat voor groente en fruit er in de winkel te koop is en welke dieren er in de dierentuin lopen. Ik weet dat Floddertje een smeerkees is en dat Jip en Janneke een zoon kregen. Onee, dat waren Abraham en Sarah.
Ik had stiekem nog een citatenboekje van Oscar Wilde tussen de stapel gefoefeld, maar daar stonden geen plaatjes in dus dat werd helaas resoluut overgeslagen. Het was bovendien in het Engels, dus misschien ook niet zo'n goed idee. Volgende keer nog eens proberen.


's Middags moest Hannie nog even om een boodschap op het Zuidplein en mocht ik Anne alleen entertainen. Ik zette wat fijne muziek op. Ook daar kun je niet vroeg genoeg mee beginnen.
-Hoor eens, Anne, dit is de plaat waarop ome Lutek een paar jaar geleden zijn nekwervels onherstelbaar beschadigde. Wat kan die meneer hard zingen hè. Kun jij dat ook? Hij heet meneer Francis. Black, voor intimi.
Anne danste in het rond.
-En dit was zo'n mooi concert, ze heten de Red House Painters. Als je het even echt niet meer ziet zitten allemaal, dan hoor je dit, en dan weet je weer dat het toch altijd nog een stukje erger kan. Bij het optreden in Amsterdam wilden de heren alle vier eigenlijk het liefst naar huis, zo slecht hadden ze het naar hun zin. Jij niet hè, jij wilt niet naar huis. Straks gaan we naar de kinderboerderij, dat is een soort kleine dierentuin. Zal ik 'Perfect Day' eens opzetten? Ome Lou zingt ook over de dierentuin.
Ik wilde net een clip van Joy Division op youtube opzoeken, toen Hannie weer binnenkwam. Ik zocht er snel eentje uit van K3. Het schalde van 'Ya Ya Yippee' door het huis. Hannie zag me reeds de volgende K3-kraker opzoeken, en merkte op dat ik ook wel eens een plaatje voor Anne mocht opzetten, ze is ten slotte niet iedere week op bezoek.


Een ezel zegt ia, een kip zegt tok, een aap zegt hoehoehoe. Vooral het uitbeelden levert grote hilariteit op. Of misschien heb ik gewoon een lachwekkend gezicht, dat is geheel niet ondenkbaar.
De dag werd verder goed gevuld met zwemmen, lopen, schommelen en de bloemen water geven op ons balkon. En de bloemen op het balkon van de buurman beneden. En ook de bloemen van de buurman daar weer onder hadden aan water geen gebrek. Hij heeft wel helemaal geen bloemen staan, maar dat kon Anne natuurlijk niet weten.
's Avonds waren we uitgevloerd, het waren twee drukke dagen geweest. Anne legde ons op bed en zong een liedje voor ons. Als ze een volgende keer komt logeren, zal ze ons misschien meenemen naar de bowling. Als we braaf zijn.




lutek Maandag 01 September 2008 at 10:57 pm | | default
Gebruikte Tags: , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.