Bad Bed Bank

Om half 8 ging ik uit huis, om 10 uur was ik weer terug. In plaats van op een stoel te zitten en regelmatig naar de printer te lopen, lag ik op de bank, of in bad, of in bed, en liep regelmatig naar de geneeskrachtige theepot. Het hielp niets maar het hield me bezig.
De 'needles and pins' prikten over mijn hele lijf. Het was bijna lekker. Op de terugweg had ik regelmatig uit moeten wijken voor lantarenpalen links en plezierjachten in de Veerhaven rechts, en dan waren er ook nog allerlei bewegende objecten. Dat was niet lekker, ook niet bijna.


In de metro maakte ik wat aantekeningen over hoe ik me voelde. Bij thuiskomst plofte ik neer op het eerste het beste meubel dat enig comfort uitstraalde. Daar bleef ik een tijd liggen maar zette daarna toch gewoontegetrouw de computer aan. Ik speelde wat spelletjes klavesjas, althans... ik klikte de kaarten aan zonder enig benul van de regels van het spel. Na 10 minuten zag ik waar ik me bezig was en hield er weer mee op.
Vorige week heb ik een concert van internet geplukt van Captain Beefheart, uit maart 1973 in Denver. Meneer Van Vliet was niet bij stem die avond en zingt slecht een handvol nummers. Het concert is verder instrumentaal. Een bijzondere avond. Als zanger heb je een probleem als je stem het niet doet. Als blogger kun je zonder stem. De woorden spreken voor zich. Toch weet ik dat iets wat nu geschreven wordt, niet is wat ik bedoel te zeggen. Ik zal dus, verstandig als ik ben, vandaag niets plaatsen. Wat ik nu schrijf is dan ook geheel niet nu of vandaag. Overigens, als u nog weet waar ik het over heb, laat het mij dan svp ook weten, ik ben nogal benieuwd.
(Ter algehele illustratie: Ik pakte zojuist de in de metro gemaakte aantekeningen erbij, en ik heb werkelijk niet het minste vermoeden wat ik geprobeerd heb op te schrijven.)


's Avonds na het ontbijt liep ik noodgedwongen wat heen en weer door het huis, waarbij ik mij regelmatig van huiskamer naar gang begaf en andersom. Ik moest zien dat ik noch met de deurpost noch met de deur in aanraking kwam. Ik manoeuvreerde me er op een dusdanige manier tussendoor dat ik - meermalen - tegen allebei aanliep.
In bad gelegen viel me op dat mijn ene oor langer was dan mijn andere. Of dat de andere korter was dan de ene, dat kon ook. Als je op de bank ligt, denk je weer geheel andere dingen, bijvoorbeeld waarom het licht het niet doet als je de stekker niet in het stopcontact steekt en je je ogen dicht hebt.


De volgende dag begon pas een eind nadat ik dacht dat die begonnen was. Hannie vroeg of ik zou gaan werken of niet. Ik zei dat ik niet zou gaan werken (zij het een stuk minder gearticuleerd). Hannie vroeg of ik dan niet op moest bellen om dat te zeggen. Ik begon een verhaal over dat dat niet hoefde omdat ik anderhalf uur geleden al een email had gestuurd waarin ik dat had medegedeeld. Hannie keek me zorgelijk aan. Ik begon te twijfelen.
Later op de dag controleerde ik voor de zekerheid toch nog even mijn 'sent'-box alsmede de prullenbak van mijn email account.




lutek Donderdag 11 September 2008 at 7:55 pm | | default
Gebruikte Tags:

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.