Achtergrondmuziek

Ik zit al een week met een drietal nummers in mijn hoofd die "er" niet uit lijken te gaan. Dat zijn, in willekeurige volgorde, What use? van Tuxedomoon, Winter van Tori Amos, en Something better change, van the Stranglers.
Soms komt er nog een ander nummer bij in de jukebox, maar meestal speel ik deze eindeloos achter elkaar af. Waarom?
Geen domme vraag, maar zeker ook geen slimme of zinvolle. Ze zitten er nu eenmaal. En slecht getroffen heb ik het ook niet. Voor hetzelfde geld zit je met Guus Meeuwis, Frans Duijts (geen grap, hij bestaat echt) en Danny Christiaan in je hoofd. En als ik van iemand wil dat hij niet in mijn hoofd zit, figuurlijk niet en letterlijk nog minder, dan is het wel Danny Christiaan.


Tussen de eerste twee zie ik nog wel een connectie. Het slotakkoord van What use? lijkt sprekend (althans, zo denkt mijn hoofd er over) op het slotakkoord van Sometimes, het nummer dat op de elpee (ceedee) voorafgaat aan Something better change. Terwijl ik hier overnamijmer... ik mijmer nogal wat de laatste tijd... schiet me te binnen dat (ongetwijfeld door het ritme van What use?) ook wel eens Headhunter van Front 242 door de holle ruimte galmt, voor niemand hoorbaar behalve voor mij. Goed, en voor mijn naaste collega, omdat ik het zelden kan laten enkele beats na te bootsen met mijn onhebbelijke mond. Ik zie haar dan naar de telefoon grijpen om 112 te bellen en weet dat ik de volumeknop moet beroeren.
Soms ook gaat ze even een rondje door het kantoor lopen. Dat blijkt opvallend vaak samen te vallen met de keren dat ik net mezelf erop betrap dat ik mee-'zing' met één of andere hersenkraker. Er zal een verband zijn.


Maar het verband met Winter, en het verband met What use? daar weer mee... dat ontgaat me. Je blijft toch zoeken. Waar komen ze vandaan? Waar gaan ze heen? Je valt ten prooi aan een onbewuste (?) drang ze te rangschikken. Net als hier thuis, daar staan ze ook op een bepaalde plek in de kast, handig om ze weer terug te vinden. Meer bepaald staan ze op alfabetische volgorde, wat handig is als je weet van wie de plaat is die je wilt horen. In de gevallen waarin je dat niet weet - en dat komt voor - sta je te kijken en te zoeken en... en... wat hulpeloos met je armen te zwaaien, en... en... eigenlijk hoop je op die momenten dat de platenkast zichzelf volautomatisch rangschikt in een andere volgorde. Bijvoorbeeld de volgorde van platen waarin je op vrijdagavond 30 januari 2008 zin hebt om naar te luisteren.
Maar dat doet de platenkast niet. Die houdt nou juist die ene plaat verborgen.


Als ik alle ruis uit wil zetten, heb ik een probaat middel. Het middel heet Crass. Ik zet in gedachten een paar nummers op, en wat ik daarvoor ook afspeelde, het is gedaan, afgelopen. Ook met andere dwanggedachten of nare hersenspinsels werkt dit middel immer. Bij mij dan. Andere mensen hebben wellicht andere platen in hun medicijnkastje liggen, of gaan hier op een andere manier mee om. Dat zou ik best willen weten.
Voorlopig laat ik de plaat van Crass nog even in de hoes zitten. Ik word al wel een beetje flauw van Tuxedomoon, Tori Amos en the Stranglers, maar ik durf nog even het risico niet aan dat ik ze per ongeluk verruil voor iets ergers. En als dat gebeurt, dat zul je net zien, dan sta ik voor mijn platenkast en kan ik ze niet meer vinden.




lutek Vrijdag 30 Januari 2009 at 10:18 pm | | default
Gebruikte Tags:

twee reacties

Lutek
Zei ik Sometimes? Ja, dat zei ik. Sorry, ik bedoel Bring On the Nubiles.
Ken uw klassieken!! (en zo niet, ken dan de mijne in elk geval.)
Lutek, - 31-01-’09 11:46
Sjoerd
In ieder geval een goede keus!
Vriendelijke groeten!
Sjoerd, (E-mail ) (URL) - 26-11-’10 00:17
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.