Festivalzomer

Volgens buitengewoon betrouwbare bronnen staat de zomer weer voor de deur. De lente is net begonnen, maar de zomer kan niet wachten en laat zich aankondigen middels gratis krantje in brievenbus. De festivalspecial van nl10 (bewaareditie) bespreekt wat binnenkort besproken gaat worden. Ik blader het door met gemengde gevoelens, enerzijds afschuw, anderzijds huivering. Maar anderanderzijds toch ook met interesse.
15 jaar geleden had ik besloten niet meer naar festivals te gaan, de grote buitenfestivals. De één na de andere was verregend. Net toen de lengte van het Pinkpop-festival werd verdubbeld werden de aangename weersomstandigheden gehalveerd. Het regende op bijna elk festival in '92 en '93. De programmering werd minder en minder interessant. En de bands die ik wel graag zag, had ik al te vaak gezien of vielen tegen.


Heb ik veel gemist in de tussentijd? Ik denk het niet. Lenny Kravitz voor de 27e keer? Dank je wel. Muse, Faithless? Hebben ze niks anders? Kaiser chiefs, Franz Ferdinand? Is dat werkelijk het beste van het moment? Rage against the machine? Zijn ze nog steeds kwaad dan, of is ook dat maar een act geworden?
Nee, om de bands hoef ik niet per se te gaan. Misschien is Pinkpop ook niet het goede voorbeeld, niet representatief voor een festival dat echt de moeite waard is, alhoewel de dikke pad Jan Smeets natuurlijk zegt van wel.
Ik heb me toch nog wel een paar keer na 1993 tussen de met modder en bier besmeurde gezichten begeven. Vooral op Metropolis, niet in de laatste plaats omdat het vijf minuten lopen is van mijn huis. Als je er voor zorgt dat je minstens elk kwartier even de benen strekt, zodat je niet in het gras wegzakt, kun je een heerlijke dag genieten van zon, broodjes worst, ietwat eenzijdig aanbod van goudgele versnaperingen, muziek en toevallige ontmoetingen. Vorig jaar was iemand van 'onze groep' in slaap gevallen op een bij uitstek zompig stuk gras en we hebben hem niet meer teruggevonden. Onthoud dat dus, elk kwartier even de presentielijst doornemen!


Ik blader nl10 (bewaareditie) verder door en zie dat er kaarten te winnen zijn. Zou ik misschien gratis naar Loveland kunnen gaan? Een foto doet het voorstellen als een moderne versie van Woodstock: bloem in je haar, dansen maar. Echter, het gros van de (wat aangeduid wordt als) artiesten zijn dj's. Ik kan thuis ook een plaat opzetten, en bovendien geloof ik niet dat bij een dancefestival veel peace en love te vinden is.
Het lieffestival dan. Nee, dat is van hetzelfde laken een pak.
In Arnhem is Free your mind, een titel die ver afstaat van de bekrompen leeghoofdigheid van de gemiddelde bezoeker van het festival.


Ik heb toegezegd dit jaar mee te gaan naar Lowlands. En nu, nu de zon zich goed liet zien deze week, realiseer ik me dat dat festival er ook echt aan zit te komen. Okee, het duurt nog vier maanden, maar het komt er aan. De bewaareditie heeft een checklist ter geestelijke voorbereiding. Neem papieren wegwerponderbroeken mee! Ducttape voor reparatie aan schoenen, tenten en open vleeswonden. Kauwborstel/kauwgum (scheelt je een loopje naar het washok). 3 liter deo. En nog zo het een en ander.
Goede voorbereiding is het halve werk.
Het beste concert ooit heb ik al gezien (Red House Painters, 1993), het beste festival ooit heb ik ook al gezien (Ein Abend in Wien, 1991), het gezelligste festival was altijd Pukkelpop. Maar naar het schijnt zou Lowlands wel eens kunnen scoren in die laatste categorie.


Lowlands is een vervolg op Ein Abend in Wien, dat in De Doelen in 1991 haar enige editie beleefde. Dat schept een zekere verwachting, een hoge verwachting. Nee, nee niet... het is te lang geleden om het te kunnen vergelijken, dat zou dom zijn. Ik ga niet om de bands te zien, althans niet vooraan te staan en me suf te headbangen op Magnapop, niet om Nirvana de boel kort en klein te zien slaan (wat ik toen trouwens gemist heb), niet om Black Francis om een handtekening te vragen, en niet om verzoeknummertjes te gillen bij Sonic Youth (die 18 jaar geleden eigenlijk al Sonic Middle-aged hadden moeten heten).


Ik ga om me mee te laten slepen in het feestgedruis, om de toevallige ontmoetingen, om vanaf achter in de tent de bands te horen (redelijk dicht in de buurt van de bar), om te zien hoe lang ik zonder slaap kan, om heeeeeeeeeel veel foto's te maken, en ik ga om languit in het gras te liggen. Ik ben vrij zeker dat dat allemaal gaat lukken. Alleen bij dat laatste heb ik mijn twijfels.




lutek Zaterdag 04 April 2009 at 9:02 pm | | default
Gebruikte Tags:

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.