Net Op Tijd

Op metrostation Capelse Brug is het een gedring en gedrang van jewelste. De deuren blijven net iets langer open dan op een station ervoor en erna. Wat een volk, het lijkt wel koopavond.
Alsof het echt koopavond is, zie ik hoe twee dames bepakt en bezakt aan komen hobbelen en zich met moeite een weg banen door de incheckpoortjes. Die poortjes werken meestal al niet mee, maar wanneer je haast hebt werken ze ook echt tegen. En lijken daar plezier in te scheppen.
De dames - beiden eind vijftig - slagen erin om zichzelf en al hun tassen en zakken heelhuids door de sluizen te sluizen, de deuren blijven nog iets langer open, de bestuurder heeft hen vast ook al gezien, het tafereel speelt zich vlak naast hem af.
Buiten adem waggelen ze de metro in.
- Zo! Hehe! Gehaald. Pfoe. Net op tijd.
- Zeker net op tijd. Anders sta je toch mooi een kwartier langer te wachten, als je deze mist.
Dan kijken de dames elkaar aan, ze denken hetzelfde, en direct daarna kijken ze naar buiten.
- In welke zitten we eigenlijk?
De metro zet zich langzaam in beweging. Eén van de dames drukt nog snel even op de deurknop, al weet ze al dat dat geen zin heeft. Het is te laat.
Ze moesten de andere metro hebben. Deze metro brengt hen verder van huis.
Niemand zegt iets. Alle gezichten kijken naar buiten, alle gezichten houden zich met moeite in.
De dames schieten als eersten in de lach.




lutek Vrijdag 01 Mei 2009 at 01:32 am | | default
Gebruikte Tags:

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.