Zomer-Vakantie


De zon stond nog niet hoog aan de hemel of de regen diende zich al aan. De regen was niet niet begonnen of de zon prikte er al doorheen. Telkens weer denk je dat 'het' zo blijft als het is, telkens krijg je ongelijk.
"Waar ga jij heen met zomervakantie?", vroeg Hannie's collega.
"Naar Ierland"
"Ja, maar ga je dan niet met ZOMER-vakantie?"
Het zou toch verdomd leuk zijn als we uit Ierland terugkomen met een bruine kop. Vooralsnog doen we goede zaken op de afdeling 'bruine-kop'. We zullen zien of het zo blijft.

"We zullen zien of het zo blijft, liefje", zei Hannie terwijl ze uit het raam keek tijdens het ontbijt van respectievelijk zalm en ei op toast, en pannekoekjes met stroop. De regen trok weg en maakte plaats voor bewolking. De bewolking waaide over en werd gevolgd door een bui. Het voordeel van een nietsdoen-vakantie is dat je alles kunt doen wat je maar wilt. Wandelen bijvoorbeeld, weer of geen weer.


'Diamond Hill' is 445 meter hoog, gelegen in Connemara National Park en voorzien van een wandelpad. Het geeft een schitterend uitzicht over de omgeving, mits mist mist. De dame van de folders overhandigde ons een folder, een andere taak had ze niet. In het 'Visitors Centre' werden we opgevangen door een dame die ons verwelkomde in het 'Visitor Centre', een andere taak had ze niet. Wel vertrouwde ze ons nog toe dat als we de wandeling gingen maken het mogelijk was dat we, voordat we bij het hoogste punt waren, terug zouden moeten keren indien het te hard waaide. Als een Ierse zegt: "It could be a bit windy", trek je zuidwester dan maar scheef over je oren, want reken maar dat het dan waait. Omdat we LamaLama niet bij ons hadden (zie reis Nepal) stelde ik Hannie tussen 2 windvlagen gerust met de mededeling dat ik haar op zou vangen als ze van de berg af zou vallen. Tot mijn verbazing zei ze: "Ik hoop het niet". Ze bedoelde dat ze niet hoopte dat ze weg zou waaien, maar toch... het illustreert het belang van heldere communicatie.
De enige beesten die we behalve in de folder ook in het echt zagen waren de naaktslak en de libelle, een tamelijk schamele oogst. (Typisch Iers dus) (Dat is een geschiedenis-grapje). Schapen zagen we ook, maar die zijn zo algemeen, die werden niet eens genoemd in de folder. Vergeefs zocht ik de bergen af naar het hijgend hert. Ik meende door enkele malen hardop te zeggen dat ik nog geen hert had gezien een soort stripverhalentoeval af te kunnen dwingen... dat zo'n beest dan opeens achter je staat en je in je oor bijt... helaas was het ons niet gegeven.





lutek Woensdag 01 Juli 2009 at 10:28 am | | default
Gebruikte Tags: , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.