The Ring of Kerry

"Laat die Ring of Kerry maar voor wat het is", aldus het advies van een voormalige Ierlandganger, "Het stikt er van de yankees op zoek naar hun roots. Daar wil je niet tussenzitten."
Ter voorbereiding op de reis had ik twee dagen voor vertrek een paar kerrie-burgers bij de AH gekocht, maar (het advies indachtig) deze nog niet genuttigd. Wat is dat nu eigenlijk, die beroemde Ring? Ik had er nog nooit bij stil gestaan, had het me nooit afgevraagd. Is het een mystieke cirkelvormige plek midden in een sprookjesbos met elfjes en leprechauns? Is het anders misschien een geheim oud genoodschap van vrijmetselaars, druïden, bloedbroeders? Helaas, het is niets anders dan een rondweg van een kilometer of 180 op het schiereiland Iveragh in Zuid-West Ierland. Is dat alles? Ja, dat is alles. Waarom dan al die ophef? Tsja... dat weet eigenlijk niemand.

De Ring of Kerry, je kunt het doen per auto. Je kunt het ook niet doen. Of.... je kunt het doen per fiets! Vandaag is het Ring of Kerry-dag, op de dag dat in Frankrijk de Tour begint fietsen ze hier hun eigen rondje. De ochtend was fris en fruitig geweest met hier en daar een bui, niets om je zorgen over te maken. Nu half in de middag - wij zelf zaten in de auto op de terugweg na een 18 km wandeling door het Killarney National Park - waren de buien niet alleen hier en daar, maar ook overal daartussen. En zoals iedereen weet, wanneer de volgende bui al begint als de vorige nog niet voorbij is, spreekt men van regen. Het regende en het regende. Het goot dat het regende en het regende dat het goot. Enkele tienduizenden vrijwilligers vroeger zich af waar ze vanmorgen toch in hemelsnaam zo fris en fruitig aan waren begonnen. Enkele duizenden automobilisten vroegen zich dat ook af. Wij reden gelukkig in tegengestelde richting en hadden niet zo veel last van opstoppingen. Het parcours was zodanig dat de finish bergop was. Wij reden gedurende 15 kilometer op de koppeling. Het was dus een flinke klim.

Veel van de fietsers waren duidelijk aan het eind van hun Gaelic. Ze zwierden en zwaaiden over de weg en je moest opletten dat je er niet per ongeluk eentje aanreed, hoewel sommigen er uitzagen alsof ze dat helemaal niet erg vonden. Halverwege de berg zagen we langs de weg een bordje dat aangaf dat zich hier zeer treffend het 'recycling deposit' bevond. Ik zou niet verbaasd staan als flink wat fietsers zich daar hebben gemeld.




lutek Maandag 06 Juli 2009 at 6:38 pm | | default
Gebruikte Tags: , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.