Obruni ! Oil !

Dames en heren,
Ik heb niets te zeggen. De betere, doorgewinterde, opletter had dat al een paar weken in gaten.
Ik heb niets te melden vandaag. Wat is nieuw aan die opmerking? Niets.
Toch en toch zijn er nog enkele punten die ik graag de André van Duin revue wil laten passeren. Zo zegt mijn lieve Hannie de laatste weken dat ze op straat meer en meer wordt aangekeken en nagestaard. In de pauze. Bij het ommetje, het middagwandelingetje. Zomaar, door onbekende geilneven. Niets mis mee, natuurlijk, ik weet dat Hannie

zeer aantrekkelijk is en grote indruk maakt op mensen. Als ik haar niet zou kennen en op straat zou tegenkomen zou ik ongetwijfeld ook even flauwvallen.
Maar omdat ik half met mijn hoofd in Ghana zit, moest ik denken aan (en maak onwillekeurig een vergelijking met) een dame met een blog, Annemiek heet ze, die een half jaar geleden in Ghana was en daar buitengewoon goed werk deed voor lokale bevolking en zich tevens inzette voor lokale overheden, met name waar het gaat om verbetering van communicatietechnieken - haar studierichting - waardoor zelfs een nieuwsbericht op de Unicef-site aan haar gewijd was.
Die dame nu maakt ook gewag van het fenomeen nastaren en -anders dan hier - daadwerkelijk aanspreken, een dagelijkse praktijk.
"Obruni!", klinkt het, "what is your name?"
"Obruni, where are you going?"
Door de vriendelijkheid van de mensen ervoer ze dit niet als beledigend. Eerst wat verbaasd, maar er snel aan gewend. Toen ze terug naar Nederland ging, was het een van de dingen die ze zou missen. "Hé Witte!, hoe heet je?"

Een friend of the family, de heer A. bevindt zich nu in Accra. Ik vroeg hem per email naar zijn eerste indrukken. "Oef, wat een armoe", en direct daarna: "Jee, wat een vriendelijke mensen." Ik bereid mij voor op ongeëvenaarde vriendelijkheid. In de categorie Dublin 1995, wat u niets zegt, maar mij wel. Nog maandenlang droeg ik het gevoel met me mee. Ik opende deuren voor iedereen, lachte vriendelijk, liet mensen voorgaan, of ze nu wilden of niet. Ik liep over van inschikkelijkheid. Mensen dachten dat ik een ziekte had en vroegen of ik pillen slikte.

Iets anders. Ik wilde nog even terugkomen op de superwinkelperikelen van afgelopen weekend. In dit stuk citeerde ik iemand die Wal-Mart in de mond nam, en de keren dat ik mensen citeer die iets van Wal-Mart in de mond nemen zijn dun gezaaid, dus maak er gebruik van.
Ik heb gezocht op internet naar een Wal-Mart winkel in Ghana, maar ik kan het niet vinden. Ik weet wel dat er in ieder geval 1 kledingfabriek is, maar verder heb ik geen details.
Ik weet het - sorry - als blogger hoor je iets wat je niet weet niet te melden, maar door te gaan met de dingen die je wel weet of waar je wel een verwrongen mening over hebt. Anders wordt het een saai stukje om te lezen. En Hannie zei vanavond nog dat ze mijn grappige stukjes leuker vond dan mijn serieuze stukjes.
Zeker is dat WM een succesvolle lobby heeft gevoerd tegen de plaatselijke vakbond, en dat de 400 arbeiders in die kledingfabriek nu niet meer lid mogen zijn van een vakbond. Vakbonden worden niet geduld door WM in de VS en in Canada, dus waarom zouden ze dat in Ghana dulden. Groot gelijk. Dat de Nederlandse banken - u heeft ook de uitzending van Zembla gezien vorige week - nog flink in WM investeren, is niet erg. Zo wordt de rijkdom goed verdeeld. (tussen Amerika en Europa)
Zal WM ooit een winkel openen in Ghana? De meningen zijn verdeeld. Laat ik cyberneut Kevin citeren, een econoom in de dop. Hij gaat een luxueuze toekomst tegemoet getuigende dit verslag (wat over onder andere Ghana gaat):

Who would run the Wal-Mart in those two countries? They don't have the kind of education we have, like being able to read, write, and do arithmetic. Those countries do need help in improving their education. Also Haiti needs serious help. Their country is just as poor and they have no education. So the disadvantage would be, they have no qualified people to be employees. Plus, Wal-Mart would lose so much money, because no one there can afford to shop there. Just my opinion.

Als ik hard nadenk zou ik wellicht nog een andere reden kunnen bedenken waarom WM en Ghana niet samengaan, maar hoe hij ook bij zijn conclusie komt, hij heeft het beste met de mensheid voor, geloof ik, wat voor hem pleit. Hij heeft zeer zeker het beste met de arme WM voor die al die domme mensen moet opleiden. Reken er op dat hij nog eens een nobelprijs in de wacht sleept.

Is er niets verheffends te melden, iets wat de burger moed geeft? Nou de burger misschien niet, maar de president wel.
Mr. Kufuor heeft vandaag God bedankt dat er na jaren eindelijk succesvol naar olie is geboord. In dezelfde zin bedankte hij ook Kosmos Energy, de vinder van het zwarte goud. De aandeelhouders voor de exploratie/exploitatie van dit project (voor de kust van Cape Three Points) zetelen voor 56% in Dallas, Houston en London, 41% wordt niet genoemd, en voor 3,5% zit er ook nog een verdwaalde Ghanese olieboer in. Tel uit je winst. De president is in hoera-stemming, hij treedt dit jaar sowieso al veel op - 50 jaar onafhankelijkheid - en zal van de vondst vast vaker melding maken de komende dagen. Wij volgen hem op de voet.

Nog 40 uur en ik sta op Ghanese bodem.
Ook ik ben in hoera-stemming!

Met oliedomme groet,
Lutek

lutek Dinsdag 19 Juni 2007 at 11:57 pm | | default
Gebruikte Tags: , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.