Beekse Burgers

Ouwehands Dierenpark, Beekse Bergen, Burgers' Zoo, Dierenpark Emmen... ik weet niet waarom maar ik vergeet altijd welke ik al bezocht heb en welke niet. Ik zou het fijn vinden als deze vier besluiten alle beesten op één hoop te gooien en er één dierentuin van maken. Dit weekend, bij benadering van parkeerplaats wist ik weer dat ik Burgers' Zoo al eerder had bezocht. Sterker nog, ik wist ook weer dat het de vorige net zo regenachtig was als deze keer.
"We zijn nu toch in de Beekse Burgers?", probeerde ik voorzichtig, wetende dat ik het op die manier niet helemaal goed maar ook niet helemaal verkeerd kon zeggen. Een dierentuin bezoeken kan heel goed met vier mensen. Hoe meer mensen, hoe meer ideeën over de te wandelen route en de dagindeling. Ik schat in dat je met tien mensen slechts een halve dierentuin per dag zult kunnen zien. Maar vier is een mooi getal, je raakt elkaar nauwelijks kwijt en je kunt op je gemak alles zien. Zeker als je niet precies weet waar alles is gesitueerd en je wel vijf maal het kunstmatige regenwoud doorkruist, deze keer op zoek naar de oceaan, dan weer op zoek naar de woestijn. Het regenwoud boeide mij mateloos, waarschijnlijk omdat ik er iets van Costa Rica in terug kon vinden. En ook omdat je niet alles direct in de schoot geworpen krijgt, maar je geleidelijk aan steeds meer ontdekt. Misschien hadden we nog twee of drie keer al dan niet met opzet verkeerd moeten lopen om alles geopenbaard te krijgen.


Lady C. had bij binnenkomst de toegangskaartjes al toepasselijk verdeeld, ik had een kaartje met een afbeelding van een vogel. Welke vogel weet ik niet precies. Ik ken weinig mensen die zo van vogels houden en tegelijk zo slecht op de hoogte zijn van hun namen, soorten, families en uiterlijke kenmerken. Meestal roep ik op blij verraste toon maar iets in de trant van: "Hééé, een vogelbeestje!" Het klinkt misschien wat infantiel maar het klinkt toch een stuk beter dan: "Hééé, die vogel met dat blauw, is dat niet een... kom, hoe heettie die andere, die we net zagen, met dat groen en die kuif, of nee geen kuif, eerder een, tsja hoe noem je dat eigenlijk... net zoiets als die andere, die we eerder vandaag zagen, tegenover die ene in de boom, dat was een grote versie van zo'n klein vogeltje dat ik toen ook in Frankrijk heb gezien, ja ze komen ook in Nederland voor maar dat zijn dan weer andere... "
Kortom, de aanduiding 'vogelbeestje' volstaat in de meeste gevallen.


Koppel N. en V. bleken gemengde interesses te hebben. Wederhelft N. wilde graag in het klim-en klauterrek rondhangen, wederhelft V. zag meer brood in de restauratie. De restauratie voorzag niet alleen in brood, maar ook in gebak en ijs. De gepaste afstand tussen klimrek en restauratie zorgde ervoor dat we ons andermaal in het kunstmatige regenwoud bevonden alwaar ik nogmaals een 'close encounter' had met een ongedetermineerd vogelbeestje. Iets met rood en met vleugels, zo kon ik zien, voordat het zijn of haar weg vervolgde, mij in extase achterlatend.
Extase is het juiste woord. Ik hou van dieren en van dierentuinen. Geef mij een dierentuin en ik ben een gelukkig mens. Sommige van mijn beste vrienden zijn dieren. Maar sommige andere van mijn beste vrienden wilden ook weer terugrijden naar Rotterdam, het was al een lange dag geweest. C. en ik suften wat en dommelden weg op de achterbank, gelijk kleine kinderen voor wie de dag iets te lang was geweest. Firma N.V. zette er ondertussen flink het gas op en reden ons in een uurtje terug. Het was een mooie dag geweest. Volgende keer staan de Ouwehandse Bergen op het programma.


(zie de foto's)




lutek Dinsdag 21 Juli 2009 at 11:22 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.