De Dame Met Gitaar Zonder Gitaar

Soms duren dingen. En ze duren maar.
"Dat boek van jou, komt dat nog eens een keertje uit?"
"Heb je nog wat moois gemozaiekt de laatste tijd?"
Ik ben net een egeltje, ik rol me in een bol en blijf zitten tot iedereen weg is. (Aaibaar, dat wel, ondanks de stekels.)

Een jaar geleden was er een dame met gitaar die een cd ging opnemen, onder de naam Little Mystic. Ze plukte en ze plokte, ze streepte en ze blokte, ze rijmde en ze rijmelde, ze speelde en ze zong. En nu is de cd er. De cd werd gedoopt in eetcafé Haagse Bluf, genodigden bevolkten de ruimte. Gezellig ...toch ontbrak er iets.

Ze lachte toen ze me zag. De dame met gitaar lacht altijd, maar goed, ze lachte ook toen ze me zag.
Wat leuk dat je er bèèènt. Smak smak smak. Hier, ik heb iets voor je. Trots presenteerde ze me haar pasgeborene. Ik bekeek die met aandacht, beter nog nadat ik het had ontdaan van het plastic omhulsel. In het bijbehorende boekje met mooie woorden schreef ze nog wat extra mooie woorden speciaal voor mij. Het was leuk om haar weer te zien... maar toch ontbrak er iets.


Er kwamen meer mensen binnen. Ik had wat korte gesprekken met anderen, maar langzaamaan liet ik mij zakken richting bar. Ik had namelijk mijn huiswerk gedaan. Op de website van Haagse Bluf had ik al gezien dat er hier een keur van interessante biertjes te bestellen is. De bierkaart vermeldde enkele mij onbekende varianten zodat ik besloot direct tot veldwerk over te gaan. Dat pakte goed uit. Ik opende de vergadering met een Keyte. Halverwege dit eerste agendapunt voegde een vaste bewoner zich bij mij. Tot mijn verbazing klapte hij geen dronkemanspraat uit zijn botten, hoewel ik hem soms even, zo onmerkbaar mogelijk, tot de orde moest roepen. Dan boog ik de vaderlandse politiek af naar de vaderlandse muziek, of de moderne kunst naar de brouwerijkunst.
Het werd zo langzamerhand tijd voor de echte cd-presentatie dus verontschuldigde ik me, echter in de wetenschap dat hij hier over een uur nog steeds zou zitten, en anders morgen wel of volgende week. Snel bestelde ik een Mahr’s Brau Ungespundet, die een beetje tegenviel, maar als ik die niet had besteld had ik dat nooit geweten. Mooi, ik was er klaar voor, alle andere genodigden waren er klaar voor, de dame met gitaar was er klaar voor... en toch ontbrak er nog altijd iets. Niemand wist wat.


De dame met gitaar stond achter de microfoon. Muziek zwelde aan, ze begon te zingen en op haar gitaar te... Wacht eens even... ZE HAD GEEN GITAAR!! Krijg nou tieten, wat hadden we nu aan onze fiets hangen? Geen gitaar!? Ik haalde een paar keer diep adem en begon wat foto's te nemen, ter afleiding.
Na twee nummers was ik van de schrik bekomen en begon ik de muziek in me op te nemen. Ik kende of herkende een paar nummers, en zonder live begeleiding waren ze eigenlijk best zo mooi als mèt. Ik zou de cd zeker hebben aangeschaft, ware het niet dat ze me die kans reeds had ontnomen. Na afloop feliciteerde ik haar, en mengde ik me weer tussen zowel genodigden als vaste bewoners, en nam een Rochefort 8 om de avond mee af te sluiten.
Ik gloeide nog lang na. Nee, het had vanavond aan niets ontbroken.




lutek Vrijdag 02 Oktober 2009 at 7:26 pm | | default
Gebruikte Tags: , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.