Halloween

Het is niet erg om spoken te zien, zolang die er ook maar echt zijn. Als je spoken ziet die er niet zijn, heb je een probleem. Natuurlijk weet je dan niet dat je dan een probleem hebt, omdat je niet weet dat de spoken die je ziet niet echt zijn. Maar als je een eenzijdige conversatie met die spoken begint, en mensen in de buurt vragen je bezorgd of je misschien even wilt gaan liggen, is de kans groot dat je spoken ziet die niet bestaan.
In de Ierse Pub zag ik spoken, veel spoken. Echte spoken. Je kon ze aanraken, je kon iets tegen ze zeggen en ze zeiden iets terug. Wat ze terug zeiden was niet altijd even coherent, maar dat had niets met de echtheid van de betreffende spoken te maken, meer met de hoeveelheid ingenomen versnaperingen.
Ook zag ik een levend geraamte, een paar mensen die bezonder lelijk tegen een deur aan waren gelopen, en ik heb een praatje gemaakt met De Dood zelf. Hij stond voor de deur een sigaretje te roken. Zeis in één hand, sigaret in de andere. Hij vroeg me of ik de zeis even beet wilde houden (het voelde een beetje als de staf van Sinterklaas) zodat hij met twee handen zijn mond kon zoeken zonder zichzelf in de hens te steken. Er stonden nog wat mensen om hem heen die allen diepe bewondering toonde voor de prachtige uitdossing. Een soort groupies. Groupies van De Dood.


Op het podium stonden wel negen mensen te spelen en te zingen en te dansen, veel voller kon het niet. Zij waren ook verkleed. Ze hadden zich verkleed als band. Ze hadden zich beter niet kunnen verkleden als band, want ze klonken erbarmelijk slecht. Ze hadden zich beter kunnen verkleden als publiek. De muziek die over de stereo werd gedraaid tussen de sets door was van aanzienlijk betere kwaliteit. De barlui hadden zich ook verkleed, origineel en met veel zorg. En zodanig dat ze er na een paar uur werken nog altijd uitzagen alsof de pakken hen niet in de weg zaten bij het uitoefenen van hun werk, heel knap.
Ik had me niet verkleed. Iemand met een bijl in zijn hoofd vroeg me wat ik voorstelde, die had niet door dat ik me niet verkleed had. Ik had zo gauw geen antwoord op deze vraag. Ik wist zelf ook niet zo goed wat ik voorstelde. Meestal stel ik niks voor en deze avond was geen uitzondering.


Je moet je verkleden, joh, dat is leuk!
Om het gesprek niet dood te laten bloeden, legde ik de tekst uit van het nummer 'Halloween' van de Dead Kennedys, en vervolgde met de stelling: Als je het hele jaar uitkijkt naar die ene dag dat je geen excuus nodig hebt om jezelf te kunnen zijn, kun je - omgekeerd redenerend - met goed fatsoen je eigenlijk niet verkleden op die ene dag, wanneer je wèl jezelf bent. Ik zag aan zijn ogen dat hij direct enkele fouten in mijn stelling had ontdekt. Er deugde ook helemaal niets van. Gelukkig vond hij het niet de moeite waard er verder op in te gaan.
Bij de deur stond nog altijd De Dood. Hij had wederom nogal moeite met het roken van een sigaret. Ik nodigde hem uit verderop nog even ergens te gaan zitten, maar dat kon niet. Hij had vanavond nog enkele bezoeken af te leggen. Ik wenste hem daarbij veel succes.




lutek Zondag 01 November 2009 at 1:36 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

Eén reactie

jello biafra
So it's halloween
And you feel like dancin'
And you feel like shinin'
And you feel like letting loose

Whatcha gonna be
Babe, you better know
And you better plan
Better plan all day

Better plan all week
Better plan all month
Better plan all year

You're dressed up like a clown
Putting on your act
It's the only time all year
You'll ever admit that

I can see your eyes
I can see your brain
Baby, nothing's changed

You're still hiding in a mask
You take your fun seriously
No, don't blow this year's chance
Tomorrow your mold goes back on

After halloween

You go to work today
You'll go to work tomorrow
Shitfaced tonight
You'll brag about it for months

Remember what I did
Remember what I was
Back on halloween

But what's in between
Where are your ideas
You sit around and dream
For next halloween

Why not everyday
Are you so afraid
What will people say

After halloween

Because your role is planned for you
There's nothing you can do
But stop and think it through
But what will the boss say to you
And what will your girlfriend say to you
And the people out on the street they might glare at you
And whadya know you're pretty self-conscious too
So you run back and stuff yourselves in rigid business costumes
Only at night to score is your leather uniform exhumed
Why don't you take your social regulations and shove 'em up your ass
Why don't you take your social regulations and shove 'em Up Your Ass!
jello biafra, - 01-11-’09 14:12
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.