Tandarts

Ik besloot - onder lichte dwang van Hannie - een laatste maal een tandartsbezoek af te leggen, voordat de verzekering definitief kon worden opgezegd, zo vlak voor het eind van het kalenderjaar, (tevens begin van een nieuw). Van de premie alleen vallen je vullingen al uit je kiezen. Het moet niet gekker worden.
Tandartsenpraktijk 'Zuiderterras' is redelijk dichtbij. Het doet zijn naam eer aan, het is gelegen in flat A, wijzelf wonen in flat B. Nee, veel dichterbij is niet mogelijk.
Ik was al een jaar of 3 tot volle tevredenheid niet meer naar een tandarts geweest, en niet eerder heb ik gedurende 3 aaneengesloten jaren zo weinig last van mijn gebit gehad als deze 3. Een zekere correlatie dringt zich op, maar pas op met te snelle conclusies. Twijfel aan alles en vooral aan jezelf.


De te overbruggen afstand van huis naar praktijk is in 30 seconden beslecht, of wanneer de lift net weg is het dubbele. Je hebt geen tijd om zenuwachtig te worden. Al heb ik nooit last van zenuwen gehad voor een tandarts, mijn lichaam vertelde me iets anders. Hoewel net zo goed de chinees van de avond voorafgaand daar debet aan kan zijn geweest.
Ik bladerde door wat bladen. Wat lag er zoal? Opvallend veel voetbalrommel, en iets over auto's, en iets met half blote dames. Uit een test in een blad voor de wat hoger opgeleide medemens (een slogan die natuurlijk niets anders dan een lokkertje is) bleek dat ik van de altruïstische liefde ben. Ik nam het voor kennisgeving aan. Het vervelende met testen in bladen in tandartsgroepspraktijken is dat je tijdens het invullen al binnen 2 seconden doorhebt waar de uitslag heengaat. Als bij een onderzoek in een moordzaak je de Rorschachtest wordt afgenomen, ga je ook niet zeggen dat je bijlen en bloed en afgehakte lichaamsdelen ziet. (Tenzij je weet dat de inspecteur niet weet dat jij weet dat je het slachtoffer met een pistool om het leven hebt gebracht. Dan zou het een slimme tactiek zijn.)


Ik mijmerde na over afgehakte lichaamsdelen toen ik al werd binnengeroepen. Een meneer die ik herkende schudde me de hand. Het was de meneer die mij laatst nog van de sokken reed om kwart voor 8 's morgens - hij reed op zijn scooter hol op, bocht links, ik liep op een drafje hol af, bocht rechts. Het ging nog maar net goed. Hopelijk zou het vandaag ook net goed gaan.
Ik lag achterover met mijn mond wijd open. Hij begon een soort mantra uit te spreken... voor 8, 4e quadrant, 2, plus 3, achter, 6, 2e quadrant, plus 1... ik had geen idee waar over hij het had, maar het waren vast niet de waterstanden. Hoe langer het duurde, des te meer kreeg ik het idee dat er dingen niet in de haak waren. De assistent typte alles in mijn dossier.
Uiteindelijk viel het mee. Ik had goed gepoetst. Toch lag er gevaar op de loer. Ik had plaatselijke parodontatitodontalititus, en of ik wist wat dat was. Langzaam herhaalde ik het woord. "Mag ik een O kopen", dacht ik halverwege. Mogelijk zat ik er een lettergreep naast. De assistent pakte een folder. Lees alles thuis nog even op je gemak door. Er werd mij aangeraden de verzekering nog niet direct op te zeggen. Ik heb nog een maand bedenktijd.




lutek Woensdag 25 November 2009 at 01:38 am | | default
Gebruikte Tags:

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.