Muziekfestijn

Waaruit bestaat een muziekmarathon? Uit muziek (per thema), uit aanwezigen (per auto), uit hapjes en drankjes (per persoon variërend), uit een kamer die blauw staat van de rook (per locatie afhankelijk), uit soms zeer verdeelde meningen aangaande de kwaliteit van de muziek (per definitie), en vooral uit 42 kilometer lang slap ge-oewehoer (en 195 meter) (per direct). Als al het andere misgaat, is er gelukkig altijd nog het slap ge-ouwehoer.


Dit maal hield Huize Huilversum open huis. De woonkamer werd niet alleen bevolkt door bovengenoemde ingrediënten, maar ook door opgroeiend grut van divers pleumage. Het opgroeiend grut doet meer en meer een duit in het zakje, brengt zelf plaatjes mee naar de muziekdag. Zo verraste Praatjesmaker 1 eenieder met het muziekje dat bekend is van het Carnaval-festival van de Efteling. Ik spoedde mij bij de eerste tonen naar buiten, niet alleen om een sigaret te roken, maar vooral om niet dat te horen waarvan ik wist dat ik er anders nog 4 weken mee in mijn hoofd zou zitten. Je hebt weleens dagen dat je André Hazes, Frans Bauer, Henk Wijngaard of zelfs Dennie Christan niet uit je hoofd verbannen krijgt, maar die dagen verbleken bij de weken van non-stop Carnaval-festival van de Efteling.
Intussen waren Praatjesmaker 2 en 3 bezig een thematische powerpointpresentatie in elkaar te draaien aangaande de diverse inzendingen van deze dag. We kregen het te zien ook en het was prachtig. Flats! Edwins inzending in de categorie 'boos'... Jam - Down in the tube station at midnight. Floeperrrr! Luteks uit-je-dak-plaat... Pixies - Rock music. De presentatie kreeg een warm applaus.
Ik had mij zoals altijd terdege voorbereid. Na lang wikken en wegen had ik besloten om voor de categorie 'blij' een nummer mee te nemen dat 'blij' ruim overstijgt. Pink Floyd - A Saucerful of Secrets. Dit meeslepende nummer geeft mij veel meer dan blijheid of vrolijkheid, het geeft me een gevoel van volledige vrijheid, los-zijn van de aarde, ik heb geen lichaam meer en nog maar nauwelijks een geest, ik ben één met mezelf en met mijn lot, hoger kan ik niet gaan, totale verrukking is mijn deel, een Boeddhist benijdt mijn staat van verlichting, ja ik was even in de hemel. René had in deze categorie ook een plaat meegenomen: Gloria Estefan met Dr. Beat. Ik viel hard terug op de aarde, op mijn platte bek. Au, wat deed dat pijn. Weemoedig dacht ik aan de wandelende takken thuis.


Rond etenstijd werd er een maaltijd geserveerd die het thema uitbuiken meer dan overschreed. Ik voelde mij behoorlijk in verwachting en werd er stil van. Voordat ik in kon dommelen was daar reeds de koffieronde. Deze werd door Hannie en mij handig geïnterpreteerd als afsluiter van andermaal een veelbewogen dag. Lichamelijk hadden we niet zo veel bewogen - zeker niet meer na het eten - maar onze muzikale geest had alle hoeken van de kamer gezien. We waren er moe van. Huiswaarts in de auto schrok ik nog een paar keer op toen ik mezelf betrapte op het neuriën van het Carnaval-festival.




lutek Zondag 24 Januari 2010 at 7:25 pm | | default
Gebruikte Tags:

Eén reactie

Bas
OK dan...op veler verzoek...allemaal in koor graag :-D "Wij zijn 2 vriendjes / Jij en ik / 2 dikke vriendjes / jij en ik / hoebahoebahoeba hop hop hop" enzovoort.(devil)
Bas, (E-mail ) (URL) - 25-01-’10 17:56
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.