Zien en Gezien Worden

Melvin is 50 jaar. Je zou het hem niet geven, 40 hooguit. Hij is vrolijk, hij praat graag met mensen, luistert ook, is tevreden met wat hij kan en wat hij heeft. En ook met wat hij niet kan en niet heeft. Alom goede eigenschappen om jong te blijven.
Melvin is vroeger eigenaar geweest van 'Hans'. Dat klinkt erger dan het is. Hij is eigenaar geweest van een kroeg in Capelle, een kroeg die daarna twee maal van eigenaar is veranderd en tegenwoordig gerund wordt door een Hans. Hoewel Caja en ik er al een paar keer zijn geweest, heb ik geen flauw idee hoe de kroeg eigenlijk heet, dus als we afspreken om daar naartoe te gaan, zeggen we simpelweg dat we naar 'Hans' gaan. Hans is de kroeg, de kroeg is Hans.
Melvin is nu niet meer de kroeg. Hij is nu klusjesman, maar kan ook desgevraagd zonder veel moeite een midden- en kleinboekhouding op orde houden. Van alle markten thuis.

Toen ik binnenkwam was Caja er al. Melvin zette zojuist een witte wijn voor haar op haar tafeltje neer. Ik meende daarom abusievelijk dat hij een barman was en vroeg of ik ook meteen iets mocht bestellen. Misschien dat hij even lichtjes bloosde, dat kon ik niet zien, maar hij verblikte allerminst. Ik had het verkeerd begrepen, hij had de dame een drankje aangeboden... maarrrr, zo voegde hij er snel aan toe, hij zou ook mij graag iets aan willen bieden. Ik verblikte niet, daar ben ik vrij zeker van, maar mogelijk dat ik wel bloosde.


Caja had in het kwartier dat zij er eerder was dan ik al drie keer aanspraak gehad, en als mensen haar niet aanspraken dan keken ze haar wel aan. Nogal wiedes. Toch was ze blij dat ik er was. Voor de verandering zag ik nu eens wèl dat ze naar de kapper geweest was, ik maak vorderingen.
Caja vertelde dat ze eerder op de dag, kapper of niet, weer eens haar paspoort had moeten tonen bij de Primera. Dat Melvin er 10 jaar jonger uitziet dan hij is, is alleen maar leuk. Dat Caja dat nog altijd overkomt, wordt zo langzamerhand een beetje vervelend. De Primera ballerina had zich na de vertoning geen houding weten te geven. Ze verblikte, verbloosde, verkleurde en stotterde zich door een half dozijn excuses heen terwijl ze het wisselgeld op de grond liet vallen.
Het is zaak je altijd van je beste kant te laten zien, heb ik ooit eens geleerd. Al is het geen garantie dat mensen je beste kant ook altijd zullen zien.




lutek Zondag 28 Februari 2010 at 5:16 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.