De Week van de Telefoon (1)

(een kantoor-feuilleton in 5 delen)

Deze week is het niet zo druk op kantoor. Vakantietijd? Einde van de winter? Algehele malaise? Al sla je me dood, ik weet het niet. Weinig emails, weinig telefoontjes. Maar juist omdat de telefoon niet de hele dag gaat, ben ik de hele dag met de telefoon bezig. Want net op het moment dat ik denk: Ik ga even iets anders doen, dan gaat de telefoon. En als dat een paar keer achter elkaar gebeurt, dan voel ik aan mijn Pavlov-water, dan gaat het weer gebeuren. Soms gaat er vijf minuten geen telefoon, wat best lang is, en toch weet ik dan: als ik nu iets anders ga doen, dan belt er net iemand. Of ook denk ik dan: Als ik na het vorige telefoontje niet vijf minuten had gewacht, maar direct met iets anders was begonnen, dan was ik er nu al mee klaar geweest, en waarschijnlijk denk ik ditzelfde opnieuw over nog eens vijf minuten. Dilemma, dilemma.

Wat ik zou kunnen doen is zelf wat telefoontjes plegen. Er zijn altijd wel mensen die ik nog moet bellen. En er zijn genoeg collega's die eventuele bellers te woord kunnen staan wanneer ik aan de lijn zit. Sterker nog, de meeste gesprekken zijn ook voor die collega's. Het is dat ik er geen geduld voor heb de telefoon langer dan één keer over te laten gaan. Belt iemand ons kantoor, krijgt die negen van de tien keer mij aan de lijn.
Maar ik schrijf liever een email aan iemand die ik nog iets moet laten weten, dan dat ik bel. Het gaat sneller, en het staat zwart op wit. Of blauw op licht-groen, of rood op geel, al naar gelang je persoonlijke scherminstellingen.

Als ik mijn werk op orde heb, heeft niemand er bezwaar tegen dat ik een boek zou lezen. Toch doe ik dat niet. Ik kijk wel wat op internet, maar een boek lezen kun je beter niet doen als je ieder moment een onverwacht telefoontje verwacht. Dat lijdt af.


Ik heb een email geschreven waar ik nog antwoord op verwacht. De tijd begint te dringen. Ik heb het antword nu binnen een kwartier nodig anders ontstaat er wachttijd op de terminal. Tijd is geld, stilstand is achteruitgang, de vis wordt duur betaald, en meer van die dingen, vul maar in. Ik besluit dan toch maar te bellen. De persoon die ik wil spreken blijkt vandaag helemaal niet aanwezig te zijn. Vreemd, vanmorgen kreeg ik nog wel een reactie van hem, per email. Die reactie was van een collega die verzuimd had zich als zodanig kenbaar te maken, zo blijkt nu. Het is in sommige bedrijven mode om een hele afdeling als één organisme te zien, met allerlei tentakels, maar zonder vaste namen. Emailadressen zijn niet langer van één persoon. De gedachte (of erger: filosofie) is dat je als klant altijd geholpen wordt, door wie dan ook. De praktijk echter, is dat je door niemand geholpen wordt omdat iedereen denkt dat een ander het wel doet.

Een ander modeverschijnsel bestaat uit het tegenovergestelde:
-Goedemiddag, met Lutek, OceanAir, mag ik svp een tarief voor een 40ft naar Ningbo?
-Wie is uw verkoper?
-Sorry?
-Uw contactpersoon, op de afdeling verkoop.
-Ehhh, dat weet ik niet. Heb ik die?
Ik hoor gezucht aan de andere kant. Met moeite wordt ik doorverbonden. Op de afdeling aangekomen, wordt ik nog 2 keer doorverbonden voordat iemand in de computer opzoekt wie mijn verkoper is. Ocean Forwarding, Oceannet, Airocean, Oceania, Oceanzus, Oceanzo... maar ik sta er niet bij. Probleem.
Het opzoeken van een tarief kost meestal een seconde of vier, en voor een bekende bestemming als Ningbo weet de verkoper het vaak ook gewoon uit zijn hoofd.
-Ohhhh, het is één woord, OceanAir.
-Ja, het is één woord.
-Ik zie al wie je contactpersoon is.
-Mooi
-Maar die is er niet vanmiddag.
-Heeft u geen tarief voor me? Ningbo, vast niet zo moeilijk.
-Ik zal de vraag aan hem doorspelen. Morgen is hij er weer.
Ik hang op en bel de concurrent.




lutek Maandag 15 Maart 2010 at 9:50 pm | | default
Gebruikte Tags:

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.