Blaudzun

-Goedenavond, mag ik een Blaudzun Dubbel?
-Sorry?
-Ik bedoel... kom hoe heet zo'n ding... Affligem Dubbel.
Ik wist niet of ik buiten moest zitten of binnen moest staan, of vice versa. Hoe werkte dat ook alweer, op je gemak ergens zitten of staan? Ik liep heen en weer, ging zitten en ging staan, liep naar binnen en naar buiten. Buiten aangekomen bleek de Affligem nog binnen te staan. Binnen aangekomen bleek ik nog een sigaret in mijn mondhoek te hebben. Geen best begin van de avond. En het werd alleen maar erger.
Caja was precies op tijd, want ze had al aangekondigd dat ze te laat zou zijn. Ik had haar meer gemist dan ik voor mogelijk had gehouden.... en het was maar drie dagen dat ik haar niet gezien had. Ik hakkelde en hoekelde en stotterde en staterde dat het een aard had. Ondertussen hadden mijn benen geen enkele aard meer zodat mijn lichaam er als vanzelf bij ging zitten. Altijd handig, zo'n zelf-oplossingzoekend lichaam.


Zuster Caja vroeg me welke dag het was en langzaam begon alles weer te dagen. Rotown was geopend, kaartjes waren gekocht, de bar was aanwezig, het werd zomer.
Om een uur of 10 kwam er een bril het podium opgelopen met een paar benen daaronder. De bril was zo groot dat de deur naar de kleedkamer een stukje uit zijn hengsels gelicht moest worden vooreer de bril kon passeren. De bril nam plaats achter de microfoon, kondigde zich aan en... jawel, wat we reeds verwacht hadden kwam uit: het concert ging beginnen.
De muziek ontroerde, beminde, bemande, ontmande, ontmantelde, ontwapende, en deed nog het een en ander meer. Wat precies, dat weet ik niet helemaal, maar het was niets dan goeds.
Halverwege het concert speelde meneer Blaudzun Wolf's Behind the Glass en toen gebeurde er iets wonderlijks.
Zelden, zoniet nooit heb ik in Rotown 200 mensen muisstil horen zijn. Of 'horen'... je hoort ze niet als ze muisstil zijn. Afijn, ze gaven dus geen kik, die 200 mensen, en niemand bestelde een drankje, en niemand hing de jolige oom uit door iets tussendoor te schreeuwen.



Na drie kwartier verdween de bril van het podium. Een nogal kort concert, maar niettemin van formidabele kwaliteit. De band kwam nog even terug op het podium voor een kleine toegift. Ze hadden beter kunnen blijven staan, de medewerkers van Rotown die kleedkamerdeurdienst hadden tilden zich telkens een ongeluk als de bril passeerde.
Ik kocht twee ceedees van de bril, complimenteerde hem om het genoten concert en kon de neiging niet onderdrukken hem ook meteen maar om een handtekening te vragen. Wel onderdrukte ik de neiging te zeggen: "Meneer Blaudzun, wat heeft u grote ogen!", uit vrees een volgende keer reeds bij de deur de toegang ontzegd te worden.
Na afloop zochten Caja en ik wat kaarten uit het gratis-boomerang-kaartenrek en begonnen na te kaarten. Het nakaarten ontroerde, beminde, bemande, ontmande, ontmantelde, ontwapende, en deed nog het een en ander meer. Wat precies, dat weet ik niet helemaal, maar het was niets dan goeds. Bijna wilde ik Caja ook om een handtekening vragen.
Na afloop van de afloop bleken de benen hun functie hervonden te hebben. Daar maakte ik graag gebruik van op weg naar huis, zij het dat ik een stukje afsneed door de metro te pakken.




lutek Dinsdag 27 April 2010 at 12:58 am | | default
Gebruikte Tags:

Eén reactie

Slager Blom
Fijn stukkie. Deed zozeer uitnodigen dat Slager meteen aan het downloaden is geslagen. illegaal, dat spreekt maar als ie ooit rijk is hoopt ie de man alsnog te compenseren!
Slager Blom, (E-mail ) - 01-02-’11 11:15
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.