Ogen Bijspijkeren

Mams moest worden bijgeschaafd aan haar ogen. Liefst door die ene dokter, die van de vorige keer. Die was zo goed en zo prettig in de omgang. Toen ik op de afgesproken tijd aankwam bij het oogziekenhuis stond mijn moeder er al. Ze houdt er van om vroeg op een afspraak te verschijnen. Heel vroeg. Sterker nog, ik denk dat ze er al was vóórdat het oogziekenhuis er stond, zo vroeg.
-Het is ook niet gek natuurlijk, op mijn leeftijd, dat je af en toe wat mankeert, dat je ogen achteruitgaan. Daar hoef ik me echt geen zorgen om te maken, toch?
-Zo is het maar net.
-Ja, ik kan nu niet meer zo van een afstand zien of tram 20 of 25 eraan komt maar dat is ook niet gek, dat is gewoon ook moeilijk te zien.
-Dat is een bus, ma, laten we naar binnen gaan.

We waren de eersten. Na ons meldden zich nog een stuk of 10 patiënten (met 10 begeleiders).
-Het is het rechteroog, geloof ik.
Een dame in wit maakte de ronde door de wachtkamer. Ze druppelde druppels in een linkeroog hier en in een rechteroog daar en bij twijfel in beide ogen. Mams was als laatste aan de beurt, de volgordebepaling lijkt in ziekenhuizen vaak in handen van een hogere macht. Naast me zat een meneer die ook iets aan zijn ogen mankeerde. Ik zag niet direct wat, zodat hetzelfde misschien voor mij ook gold. Gelukkig wist de dame in wit ook niet wat hem mankeerde.
-Houd uw hoofd maar naar achteren, dan druppel ik u voor het laseren.
-Ik moet niet gelaserd worden.
(geblader in dossiers)
-Onee, u heeft een nieuwe lens. Haha ik had u bijna de verkeerde druppels gegeven.
-Ik heb geen nieuwe lens, ik ben hier voor het eerst.
(meer geblader in dossiers)
-Ik ga even overleggen met de arts. Moment, hoor.



Mams mocht naar binnen. Ze plaatste haar hoofd in een rekje om stabiel in de laser te kunnen kijken. Ik moest denken aan een animatie van Monty Python. Is dit echt goed voor je ogen?
Pang, pang, pang!, deed de laser, pang, pang! Na twee minuten was het al gebeurd. En ze was ook nog geholpen door die dokter van de vorige keer, die zo prettig was in de omgang. Het was net een uitje naar de speeltuin geweest, met een ijsje toe.
Er was geen ijs, 2 verdiepingen lager in het gebouw, maar wel koffie in koffiebar 'De Knipoog'. Ik kon niet met gepaste munt betalen maar de koffiedame kneep heel begrijpend een oogje toe.
Of mijn moeder het verschil nu ziet tussen lijn 20 en 25 weet ik niet. Gelukkig rijden die allebei naar Zuid en maakt het dus niet zoveel uit in welke ze stapt. Ze nipte van haar koffie en genoot. Haaa, lekker bakkie.





lutek Donderdag 29 April 2010 at 5:57 pm | | default
Gebruikte Tags:

Eén reactie

Arno
Volgens mij heeft je moeder een oogje op die dokter...
Arno, (URL) - 29-04-’10 21:23
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.