K-Dag

Een hele dag, een hele hele dag. Dat is lang. Eens kijken, wat zal ik doen? Het is koninginnedag, er zal vast van alles in de stad te beleven zijn. Maar het is nog vroeg, 9 uur. De buienradar zegt dat het over 20 minuten opklaart.


Om 2 uur zegt de buienradar nog steeds dat het over 20 minuten opklaart. Ik trek een jas aan en ga naar de stad. Het is droog maar nog niet opgeklaard. Gisteren regende het echt hard, daar hielp geen jas tegen, ook geen reclameponcho van een bekende Nederlandse bank. De regen rolde over onze wangen. Ongelofelijk, wat regende het. Per ongeplande metro bevond ik me toen opeens terug in de stad. Erg onverwacht allemaal, maar ik zat in elk geval droog.
Vandaag ga ik ook maar droog zitten. In De Ridder is het knus en gezellig, ik ben de enige gast. Martin staat op een wankel tafeltje het interieur wat op te pimpen. Het is een feestdag. De belegen achtergrondmuziek is vandaag intenser dan ooit tevoren, alle teksten zijn opeens van toepassing.


Ik constateer dat de zwaartekracht een wonderlijk ding is. En het is een ding met voor- en nadelen. Je moet er maar aan wennen. Zo ben je helemaal nat doordat regen naar beneden valt, en zo blijk je over straat te kunnen lopen zonder dat je wegzweeft.
Er breekt zowaar een zonnetje door, waar ik besluit gebruik van te maken. Ik begroet iemand die ik van gezicht ken, ze loopt met haar vriend over de Mauritsweg. Ik begroet nog iemand die ik ooit eens gezien heb, hij loopt met zijn vriendin over het Schouwburgplein. Hallo. Dag. Hallo. Dag.
In het Doelencafé speelt een bigband. De bigband heet heel toepasselijk De Bigband. Je vraagt je af hoe het mogelijk is dat niemand eerder op dat idee gekomen is. De Bigband blaast een gat in de lucht. Het swingt de pan uit en ik swing mee. Mensen denken dat ik 'er bijhoor', zo hoor ik uit verscheidene hoeken. Een vrolijk toeterend vakantiegezicht zit op de eerste rij. Het is 4 jaar geleden dat ik haar voor het laatst zag. Ze is een beetje zenuwachtig voor een korte solo die ze straks in de tweede set zal gaan spelen. De solo verloopt uitstekend. Harry Doelencafé loopt ondertussen swingend van tafeltje naar tafeltje. Het is 15 jaar geleden dat ik hem voor het laatst zag. We praten wat maar ik heb niet het idee dat hij me nog kent.


Omdat ik vermoed dat er wat vrolijk volk te vinden is op de Nieuwe Binnenweg begeef ik mij derwaarts, maar onverwacht raak ik in een plaatselijke regenbui, de regen rolt over mijn wangen. Die zwaartekracht ook weer. Ik heb er best wat voor over om nu niet nat te regenen, in ruil wil ik dan desnoods wel een stukje wegzweven. Maar nee, de zwaartekracht is onvermurwbaar. Per ongeplande metro bevind ik me dan opeens terug thuis. Het was 20 uur geleden dat ik de regen voor het laatst had gezien. Ik heb geen zin in regen.




lutek Zaterdag 01 Mei 2010 at 7:51 pm | | default
Gebruikte Tags:

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.