Uit

Het zou nog een kwartier duren voordat bus 7 of bus 11 de Coolsingel op zou draaien. Ik ging zitten.
Ik sprong meteen weer op, dat is bus 11 die passeert!!
Natuurlijk rijden de bussen nooit op tijd, het zou de krant halen als dat zo was, de bus, de bus, ik sprong op, ik zwaaide... de bus remde met gierende banden, hij had me gezien, ik zou snel thuis zijn. Hoera.
In alle haast, haastte ik me ook... en ging vol onderuit... plat op mijn bek... beide handen open, beide knieën open... maar ik had de bus gehaald. Hoera.
"Meneer, kunt u gewoon gaan zitten."
Nee, dat kon ik godverdomme niet, ik heb pijn. Weet je wat dat is? Ik moet even bijkomen, weet je wat dat is?
In de bus zat ik tussen debielen, mongolen en achterlijken. Niks nieuws dus.


Ik ben thuis. Hoera, ik ben thuis. Maar wat ik eigenlijk wil... is thee zetten... thee zetten op een zondagochtend... thee, misschien de lekkerste thee die er bestaat.
Maar dat is zinloos. Er is hier niemand die thee drinkt.




lutek Zondag 23 Mei 2010 at 04:05 am | | default

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.