Carmiggelt

"Ik dacht dat jij druk was", verzuchtte de barvrouw in het voorbijgaan. Ik zat voor de verandering eens niet aan de bar maar aan een hoge tafel in Haagse Bluf, kortweg HB (niet te verwarren met het soort potlood: "Een standaard kantoorpotlood is HB, de gulden middenweg tussen hard en zacht." - bron: wikipedia).
De bar was bezet door 6 mannen die de ruimte van 9 krukken innamen, niet alleen door hun omvang en handgebaren, maar vooral ook door hun welbespraaktheid, of in elk geval het vermoeden daarvan.
Met een gemak van een handomdraai werd de wereldproblematiek tegen het licht gehouden. Sterker nog, binnen een mum van tijd was er überhaupt geen problematiek meer. Een Carmiggelt-kroeg zou er jaloers op kunnen worden.
Toen ik mijn tweede Budels Kolos bestelde begon ik een rode draad te ontwaren, een terugkerend thema in de gesprekken. Men probeerde vast te stellen wie de grootste massamoordenaar uit de geschiedenis was. Maar ja, moest je hierbij denken aan aantal (Stalin), bekendheid (Hitler), snelheid (Hutu's in Rwanda) of misschien een combinatie van deze en wellicht andere zaken, zoals efficiëntie. Telkens kwam het gesprek terug op dit onderwerp. Na enige tijd werd Pol Pot tot winnaar uitgeroepen. Iemand wilde de wet van de remmende voorsprong nog inbrengen, maar dat argument werd van tafel geveegd. Nee hoor, Pol Pot ging er met de hoofdprijs vandoor. Pol Pot, dat was eigenlijk de Klaas Jan Huntelaar onder de massamoordenaars, met Italiaanse stijl, snel pieken en... (de rest ontging me een beetje, maar het was in elk geval reuze interessant.)


Verderop zat iemand die zich al enige tijd verdiepte in het vraagstuk van de wijnprijs. "Als nu een halve karaf..." (Er werd iets op een bierviltje genoteerd, vermenigvuldigd en gedeeld.) "En een fles kost hoeveel?" (Meer berekeningen volgden.)
"Ja, zie je, dan kan ik dus beter 2 halve bestellen, want..."
Een nieuwe discussie barstte los. De berekende prijs per glas is één ding maar daarin is niet meegenomen dat een karaf sneller geledigd is dan een fles van drie kwart liter en je vrijwel zeker een volgende bestelt, en ook heb je vaker 'een bodempje over' dat je voor het gemak maar meteen uitgiet, en het ligt er maar aan met hoeveel mensen je bent, en en en...
Ondertussen moest er wat ruimte gemaakt worden voor een groepje niet al te strakke (mantel)pakken die langs de bar naar achterin het café beenden. En nog een groepje. Even later weer een paar. En nog eens, en nog. Allen groetten ze uitbundig glimlachend de aanwezigen. Niet normaal meer, dat glimlachen, de gezichten leken zo van een politieke verkiezingsposter te zijn gelopen. Bij navraag bleek dit te kloppen. Een avondje voor de vrijwilligers, ze hadden het verdiend. Nu nog even de verkiezingen winnen volgende week. Proost.
"Maar hoe zit het nu als je een karaf hebt van drie kwart liter?" Het was even stil. Niemand kwam op het idee te zeggen dat deze niet in het assortiment zat.
In Café HB is altijd wat te doen. De geest van Carmiggelt waart er rond met toeziend oog.




lutek Woensdag 02 Juni 2010 at 6:14 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.