Familiedag

Er zijn bedrijven waar een strikte hiërarchie geldt, dat maakt het werk soms lastig. Er zijn ook bedrijven waar het verboden is om enige hiërarchie te hebben, dat maakt het werk onmogelijk. Het is zaak om de sfeer die je op een kantoor wilt creeën niet bij naam te noemen. Ik heb ooit eens gewerkt bij de firma S. te C. aan den IJssel. Hier werd me verteld dat "je collega's belangrijker zijn dan je familie, sterker nog, je collega's zijn je familie." In zo'n opgelegde sfeer kan niets spontaans ontstaan, hooguit vervreemding. Wat ook gebeurde.
Toen is gelukkig nu niet meer.


Het werd tijd om de familiebanden weer eens wat aan te halen. Het hele kantoor, met aanhang en kinderen, ging een dagje naar het strand. Prijswinnend paviljoen 'Bries' verwelkomde ons. Het weer werkte vooralsnog niet in ons voordeel. Nog voordat we het paviljoen binnenstapten bedacht ik er al een paar betere benamingen voor... 'Vlaag' of 'Tornado' of 'Orkaan'. We hadden terecht de zwembroek thuisgelaten.


Delegeerder Martin delegeerde in het rond. Plotseling stonden er schalen met dieren op tafel. De schalen waren voorzien van een rijk assortiment hapjes, schaaldieren uiteraard. Het smaakte uitstekend maar al snel wisten we niet meer waar we het allemaal moesten laten. De kinderen werden voorzien van speelgoed. Sommig speelgoed bestond uit een rijk assortiment onderdelen. Het speelde uitstekend maar al snel wisten de kinderen niet meer waar ze het allemaal gelaten hadden.
Ik dacht een fijne kokkel te verorberen maar knaagde hardgrondig op een stukje action hero, terwijl kleine Kees verwoede pogingen deed een paar mossels een passende plek te geven op een soort vleesgeworden Captain America. Kortom, het was één grote familie.
Inmiddels was het zo hard gaan waaien dat de regen naar boven werd geblazen voordat het op de grond kon vallen. Het bleef zodoende goed droog. Sommige lieden toonden belangstelling in zand en zelfs zee. Er was gelukkig voldoende schoon goed meegenomen. Martin delegeerde een tenniswedstrijd tussen neefjes 1 en 2. Niemand kan ze uit elkaar halen (ook zij zelf niet), zeker niet als ze ook nog eens dezelfde kleren aanhebben. De schelp van een verorberde oester diende als tennisballetje, daar het echte tennisballetje (mocht die ooit nog worden teruggevonden) toch maar zou wegwaaien.


Er werd een verrassend fijne rosé tevoorschijn getoverd. Die smaakte naar meer, vond iedereen, hoewel de witte het ook erg goed deed. Sterker nog, je kon bijna niet zeggen welke de lekkerste was. Er volgde een vergelijkend warenonderzoek, waarbij helaas - later op de middag - de jury verzuimde tot een heldere conclusie te komen. 'De hapjes' waren nog maar een binnenkomer geweest; enige tijd later kwamen ook nog 'de happen' op tafel. Nu werd het menens. Salades en vlezen werden aangesleept, en ijsjes toe. Catootje en Lotte deden een wedstrijd slagroomhappen. Met belangstelling sloeg ik hen gade, onwillekeurig aan een oester lurkend. De oester bleek allang leeg te zijn, op een enorme parel na. Bij nader inzien was dit het zoekgeraake tennisballetje. Lotte won het duel met vlag en wimpel en shirt en broek. Wat er precies in het ijsje zat weet ik niet maar kort nadien begon ze te telefoneren met behulp van een plastic koe. Ze wilde niet zeggen wie ze aan de lijn had.


Broeken werden afgeklopt, shirts werden uitgewrongen, speelgoed werd bij elkaar geharkt. De middag liep op zijn laatste benen, net als de meeste aanwezigen. Het was een fijne familiedag geweest. Weliswaar zonder samenzang maar veel had dat niet gescheeld. Op een briesje van halve orkaankracht lieten we onszelf naar de auto blazen, uitgezwaaid door het personeel van het prijswinnend paviljoen.




lutek Vrijdag 23 Juli 2010 at 11:54 pm | | default
Gebruikte Tags: , , , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.