Het Gesprek

Moeders is gestopt met rommelmarkten (= werkwoord). Ze is alleen nog even aan het afbouwen. Dat afbouwen duurt nu al zo'n kleine 20 jaar en de laatste tijd, zo zegt ze, gaat ze alleen nog een beetje door met boeken, meer niet. En kleding. En spelletjes. En poppen. En .... afijn, zo nog een paar dingen. Maar meer niet.

Deze bezigheidstherapie levert iets op, maar niet iets waar SZ van wakker kan liggen. Als ze op een rommelmarktdag 2 koppen koffie koopt gaat ze al met verlies naar huis. Toch weet ze zo eens in de zoveel tijd genoeg bij elkaar te sprokkelen om uit eten te gaan, vergezeld van 3 zonen en 3 aanhang.

De ongelukkige uitbater van de plek die deze keer verkozen was om hiervoor dienst te doen bleek de vorige eigenaar van Café Voorheen Voigt te zijn. Genoemde trok wit weg toen hij ons één voor één rondom de afgesproken tijd zag binnenkomen. Je zag hem denken.... alle drie!? Tegelijk!?

Moeders had zoals altijd gezorgd dat ze op tijd was. Ze zat er waarschijnlijk al om 1 uur 's middags toen alle anderen nog een hele middag moesten werken. Ze had er zin in en wij ook. Na 3 minuten ging het gesprek over schaken. Na 10 minuten werd Barend Servet geciteerd. Mission complete. We gingen over tot de menukeuze.

Het café-restaurant was genaamd 'Het Gesprek'. We voelden ons derhalve goed op onze plaats. Stel dat we hadden gedineerd in 'De Doodse Stilte', dan weet ik zo net nog niet of wij er onszelf ook hadden thuisgevoeld. Of 'Het Wankele Meubilair', dan zit je ook vast en zeker minder op je gemak te eten. Nee, 'Het Gesprek' was alleszins een goed gekozen naam.

Er werden aan tafel niet alleen gesprekken gevoerd, er werd ook bijzonder veel geschaterd. Het één had aanwijsbaar met het ander te maken. Mijn gebit viel er soms bijna van uit. Gelukkig heb ik geen gebit. De bierkaart was een stuk minder humoristisch. Ik liet mij tot een nieuwigheid verleiden: Een Kasteelbier Rouge. Het bleek een vergissing, maar de avond was nog jong zodat ik alle tijd had om de schade in te halen.

Het regelmatig buiten roken van een sigaret verschafte een mooi uitzicht op de Leuvehaven. Toegegeven, als je binnen aan tafel zat te eten had je ook een mooi uitzicht op de Leuvehaven, het lag er maar aan welke kant je opkeek. Moeders had de avond van haar leven, precies zoals het hoort. Dat had ze vorige keer ook en de keer ervoor.

De dames smeedden intussen een plan om eens gedrieën een uitje te maken. Als dames uitjes gaan maken weet je nooit wat ze bedoelen. Dat kan iets heel beschaafds zijn maar ook iets heel wilds. Je moet het ook eigenlijk niet willen weten. In elk geval werd moeders niet in het uitje betrokken, wat er op zou kunnen duiden dat het niet ging om een middagje naar de dierentuin. De drie heren werd verzocht t.z.t. van de gelegenheid gebruik te maken. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Ook dat zal geen middagje naar de dierentuin worden.

lutek Woensdag 11 Augustus 2010 at 9:24 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

twee reacties

A.D.
Maar misschien wel naar een Haags apencafé?????
A.D., - 12-08-’10 20:18
Lutek
ehhh... De Witte Aap? De Blauwe Vis? De Groene Salamander?
keuzes keuzes keuzes - of wat dacht je van deze...
http://www.xs4all.nl/~vrijdagj/dekroeg.h..
Volgens mij zouden sommige scènes uit "De helaasheid der dingen" hier opgenomen kunnen zijn.
Lutek, - 13-08-’10 00:05
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.