Mussels in Brussels

In Brussel is altijd wat te doen. Overal en elke dag wordt wel iets georganiseerd. Op de Grote Markt speelt om de haverklap een big band. Je loopt twee straten verder en staat opeens tussen een optocht van stripfiguren. Verwijder je jezelf uit het centrum staat er wel een mosselproeverij op het programma in het Parc Elisabeth / Elisabeth Park. En niet zo maar een mosselproeverij, nee/non, een mosselproeverij avec/met Grand Jojo (Lange Jojo) & Coco van Babbelghem.

Ik bedoel maar. En we misten op een weekend na 'Het Weekend van het Bier'. Bij het zien van die aankondiging (die was een week na dato nog op een spandoek te lezen) werd ik door verwondering overvallen, zoals wanneer ik zou lezen dat Paradiso aankondigt dat ze een concert gaat organiseren.

Hannie en ik ontvluchtten per metro het straatvertier om op zoek te gaan naar de cursus "hoe bouw ik een ijzerkristalstructuur 165 miljard maal vergroot". Van een afstandje zie je al waar je moet zijn.

Het Atomium, restant van de Wereldtentoonstelling van 1958, restant van een tijdgeest, aandoenlijk futuristisch. Het was 2 jaar na het verschijnen van de SF-klassieker 'Forbidden Planet' en binnen enkele jaren zou al het huishoudelijk werk door robots worden gedaan. Het liep anders.

52 jaar later is de tentoonstelling niet meer te zien, maar, oh dubbelzinnigheid, wel hoe de tentoonstelling er toen uitzag. Voorts werd er veel hedendaags design gepresenteerd. Niet reuze spannend, maar een bezoek zeker waard. Vanzelfsprekend blijft het bouwwerk zelf de onbetwiste hoofdattractie.

(Hannie poseert in het Chinese paviljoen)

Het thema design achtervolgde ons, met name wanneer we terugkeerden naar de hotelkamer. Elke kamer in het hotel was individueel gestyled en designed, de onze door Christine Schubert uit Dresden. Geen zorgen, voor de cultuurbarbaarse toerist had men de kamers ook nog gewoon ouderwets genummerd.

(Hannie speelt de quiz 'wie ontwierp deze kamer?' ; verbind de juiste antwoorden met lijntjes aan elkaar en zie hoe het ontwerp ontstaat van een laat 19e eeuwse hoepelrok)

In Brussel is altijd wat te doen, en eigenlijk is er veel te veel te doen. Noodgedwongen moesten we een bezoek aan het Riolenmuseum, alsook de Abattoirs van Anderlecht laten schieten.

lutek Woensdag 15 September 2010 at 9:42 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.