T.R.O.O.N.R.E.D.E.

Bij het zien van oude beelden, jaren '70, zei mijn collega: "Vroeger hadden ze niet zo veel hoeden, niet zo van die gekke. En eigenlijk helemaal niet zo veel. Überhaupt, zeg maar."

Vroeger zaten er niet zo veel vrouwen in de politiek, en mannen staan niet bekend om het dragen van hoeden. Ten minste als je niet te ver terug gaat in de tijd. Doe je dat wel, stuit je weer wel op een zee van hoeden, maar daar zijn geen bewegende beelden van.

Misschien was de oorzaak van weinig (gekke) hoeden wel een heel andere. Ik zei maar wat. Ik dacht maar wat. Het klonk wel plausibel. "Ja", zei mijn collega, "dat zal het zijn. Weinig vrouwen in de politiek."

Ondertussen hadden we al een flink deel van de troonrede gemist. Of gemist, we hadden het niet gehoord. De koningin (overigens vind ik dat iemand die haar aanspreekt met 'koniggin' direct de laan uit moet worden gestuurd - pek en veren, en aan de schandpaal) las iets voor wat niet veel inhoud had. Zonder dat ze het wist (of misschien wel) maakte ze onderwijl per acrostichon een toespeling naar troonsafstand later dit jaar. Terwijl ze, wetend of onwetend, dit acrostichon afwerkte (w.i.l.l.e.m.v.a.n.n.a.s.s.o.v.) verscheen zoonlief in beeld met een gezicht dat nauwelijks verhulde dat hij vond dat hij de uitgesproken rede aanzienlijk meer elan had kunnen geven. 'Slechte voorbereiding, moeder, laat mij dat maar doen', en hij verdiepte zich weer in de vraag of hij zich volgend jaar met hoofddeksel zou tooien, en zo ja welk. Even later dutte hij in zodat hij gelukkig zijn moeder niet in de troonrede heeft kunnen vallen.

Leuk zijn die acrostichons. Uiteraard worden ze achteraf pas leuk. Terwijl je leest wat je leest, lees je er overheen. En dat is niet verwonderlijk omdat je er niet op voorbereid bent. Kies als schrijver (van troonrede of andere proza) een naam uit, verwerk die in een tekst als iedere eerste letter van een zin en klaar ben je - geen lezer die het doorheeft. Sorg er wel voor dat je geen woorden zodanig verbuigt of verbastert dat het de lezer opvalt dat er iets ondeugdelijks met de tekst aan de hand is, dat deze is gefabriceerd. Bas op voor zinnen die omgedraaid zijn, zoals in genoemde troonrede. Lachen zou het me laten als ik de enige was die het opviel dat sommige zinnen kop en staart hadden verwisseld, of zelfs geheel inhoudsloos waren. Of het aan mij lag weet ik niet maar ik zei het nog tegen een paar mensen: 'die zinnen lopen voor geen meter', al had ik natuurlijk op dat moment zelf ook niet door dat er een tekst in een tekst verborgen zat. Champagne voor degene die het wel onmiddellijk doorhad.

Nou, dat was een fraai stukje proza, die vorige alinea, al zeg ik het zelf. Dat zeg ik zelf, want ik weet dat zoiets onleesbaars door geen zinnig mens geappreciëerd kan worden. Geen punten voor het ontdekken dus van het acrostichon. Het was maar een grapje, ter ontspanning onder de troonrede door. (Dat is ook een kromme zinsnede, ik weet het, maar het is een variatie op een bekende tekst van Cor van der Laak, dus dan mag het.)

Samenvattend kan ik zeggen dat er niet alleen een tekst in een tekst verborgen zat in deze tekst die ging over een tekst in een tekst, maar ook dat ik beweer dat volgend jaar de troonrede door zoonlief zal worden uitgesproken. Dan zit moeder in de zaal, met een hoed die haar gezicht geheel kan bedekken, mocht dat nodig zijn, wanneer ze in haar vuistje lacht.

lutek Woensdag 22 September 2010 at 10:46 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.