"Talking about music is like dancing about architecture" (Laurie Anderson)

Het Nederlands Architectuur-instituut is geen groot organisator van popconcerten. Denk je erover een concert te bezoeken, denk je niet meteen aan het NAi. Einsteinbarbie dacht daar anders over en besloot een concert te geven in het NAi. Of eigenlijk waren ze op uitnodiging van de cursus 'LifeStraw® waterfilters'. Deze hield een presentatie en veiling van kunstobjecten in het NAi en vroeg Einsteinbarbie muzikale luister bij te zetten. De veiling was bedoeld om geld op te halen voor Pakistan of voor Afghanistan, één van de twee. Ik weet niet precies meer welke.

Caja en ik waren niet te beroerd om een goed doel te steunen maar de kunstobjecten bleken helaas iets te prijzenswaardig. Gelukkig zou de geïmproviseerde baromzet ook naar het goede doel te gaan, dus dronken wij ons een kraakhelder geweten. De helderheid van het geweten was omgekeerd evenredig met de helderheid van de gesprekken. Je moet wat overhebben voor het goede doel van Pakistan of van Tzatzikistan of wat was het ook alweer?

Er liepen inmiddels al heel wat kunstliefhebbers in het rond, maar ze vielen in het niet bij de hoeveelheid netwerkers. Allemachtig, wat was men aan het netwerken. Als dat maar goed kwam met de veiling later in het weekend.

Einsteinbarbie nam het podium te voet en de instrumenten ter hand. De hoge ruimte zorgde voor een enorme galm en een geweldige akoestiek. Werkelijk bewonderenswaardig hoe goed je alle gesprekken van 100 mensen gewoon kon blijven volgen terwijl er een band stond te spelen. Petje af. Ik vroeg Caja een keer of ze nog iets wilde drinken en onmiddellijk stond de hele zaal instemmend naar me te knikken.

Einsteinbarbie had nieuw repertoire en een nieuwe gitarist. Zangeres Stella pakte haar draadloze microfoon en paradeerde als een grande dame door de zaal om de netwerkers bij de lurven te pakken. De netwerkers begrepen niet zo goed wat de bedoeling was van het optreden, zodat ze tegen haar bedoeling in met een handvol visitekaartjes naar het podium terugkeerde. Zangeres Michelle-met-de-blote-voeten zong een nummer dat zo betoverde dat ze er van ging zweven, hiermee aantonend dat schoenen soms simpelweg overbodig zijn.

Halverwege de eerste set werd er van hogerhand een vervroegde pauze ingelast. Jammer, we kwamen net op gang. Halverwege de pauze werd van hogerhand besloten dat er geen tweede set kwam. Het Nederlands Architectuur-instituut is geen groot organisator van popconcerten.

Soms denk ik wel eens dat als een stelletje samen een band ontdekt die band een beetje van dat stelletje is. En dat het, als het stelletje uit elkaar gaat, niet meer dan redelijk is dat die band dat dan ook doet. Einsteinbarbie gaat nog lang niet uit elkaar, maar dit optreden werd wel genadeloos kortgesloten. Onze goede inzet ten spijt - en hopelijk hebben ze er iets aan in Radetzkystan of waar dan ook - bleef het een kortgeloten avond, een avond met een anticlimax.

lutek Zaterdag 02 Oktober 2010 at 10:31 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.