Bowie in Le Vagabond

Het nadeel van een coverband zijn is dat je een coverband blijft. Maar dat is alleen maar een nadeel als je eigenlijk iets anders wilt zijn dan een coverband. Het voordeel van een coverband zijn is dat je geen nummers hoeft te schrijven, en dat veelal het publiek je meehelpt met de uitvoering door halfdronken met de nummers mee te blèren (de refreinen dan toch).

Het nadeel van een Bowie-coverband zijn is dat Bowie-nummers staan als een huis en je dus van goeden huize moet komen om indruk te maken. Het voordeel van een Bowie-coverband zijn is dat het geheel niet uitmaakt hoe je je uitdost omdat de meester zelf in de loop der jaren ieder pak al eens uit de kast heeft getrokken. Je kunt de plank simpelweg niet misslaan.

'Echo-Bowie' is naar eigen zeggen de beste Bowie-coverband van Nederland. Ik sluit me aan bij die mening, al was het maar omdat ik geen andere Bowie-coverband ken. Zij speelden in Le Vagabond. Ik zat er, niet te ver van de Grimbergen-van-het-vat vandaan, aan de punt van de bar waar het barwater zich verzamelt, regelmatig met viltjes het vocht wegdeppend. Na enige tijd hield ik daarmee op en liet alles maar nat worden. Toen ik ontdekte dat het geen water was maar bier, ging ik er weer mee door, jammer genoeg te laat om zowel portemonnee als inhoud voor een verdrinkingsdood te behoeden. Klokslag 9 minuten over half 10 begon de band te spelen. Ze hadden zich gestoken in de smalle-stropdasjes-outfit en ze speelden duidelijk niet voor het eerst.

Bowie-nummers herken je meestal bij de eerste seconde, ze lijken op geen enkel ander nummer. Het was meteen feest. Iemand achter me wilde weten wat mijn favoriete Bowie-nummer was. Lastig. The Bewlay Brothers misschien, of Sense of Doubt? Ik mocht er 3 noemen. Dat maakte het vraagstuk alleen maar ingewikkelder. Als je er 1 mag noemen kun je er 1 naast zitten, bij 3 is dat verdrievoudigd. Het omslagpunt is zo'n beetje bij 30 nummers, schat ik in, maar zover kon ik deze avond niet rekenen. Daar was het ook veel te druk voor.

Hey, daar was De Kleine Eva uit de Kromme Bijlstraat, hallo-hoe-is-het-wat-drink-je-gezellig-goeie-band-wat-is-het-warm-hier-ja-dat-klopt-zeg-ken-je-die-en-die-ik-zal-je-voorstellen-... Het werd kortom alleen maar gezelliger.

Ik veerde op. The Width of a Circle is natuurlijk het beste nummer! Ik zag zo gauw niet wie het me gevraagd had, daarom vertelde ik het maar aan mijn buurman rechts. Die knikte heel begrijpend, geloof ik. Wild is the Wind, zei Eva in mijn linkeroor. Zeker, dat is ook een prachtnummer. Oh, je bedoelt dat ze dat nu gaan spelen? Ze gingen het inderdaad spelen.

In een ander oor - hoeveel oren had ik vanavond eigenlijk? - werd me gevraagd 'of ik er al uit was'. Jazeker was ik er uit... dacht ik... misschien... The Man Who Sold the World, vanzelfsprekend. Juist op dat moment zette de band Ashes to Ashes in en begon ik weer te twijfelen. Op de wisselkruk voor mij zat iemand die niet meer kon staan. Zitten lukte trouwens ook niet zo goed meer, maar met steun van de tapkast zette hij de zwaartekracht een beetje naar zijn hand. Met niet geringe inspanning wist hij me ook nog een sigaret te vragen. Ten minste, het klonk alsof hij het over een 'graswolkoekjestrommel' had, maar hij wees daarbij zodanig naar het natte pakje voor me dat ik hem toch in één keer begreep. Het werd zowaar nog gezelliger.

Het laatste nummer duurde een nummer of drie, zoals dat meestal gaat. De warmte joeg iedereen direct daarna naar buiten. Daar hoorde ik pas echt hoe die-en-die heette. Aangenaam. En tot ziens. Eenieder moest de volgende dag weer vroeg op. Ik was het bijna vergeten maar dat gold ook voor mijzelf. In de metro neuriede ik een extra lange versie van Moonage Daydream.

lutek Dinsdag 05 Oktober 2010 at 11:14 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

vijf reacties

Arno
Hoeveel slechte nummers heeft Bowie gemaakt?
Het antwoord op die vraag is veel gemakkelijker: geen.
Bowie... een van de weinige artiesten die vanaf het moment dat ik geinteresseerd raakte in muziek (toch alweer een dikke 35 jaar geleden) nog altijd regelmatig de weg naar het laatje van mijn cd speler weet te vinden.
Arno, - 06-10-’10 11:23
Lutek
... uhmmm... ja nu wil ik er eentje verzinnen ook...
Blue Jean dan maar noemen?
Lutek, - 06-10-’10 16:35
EchoBowie
TX!
EchoBowie, (E-mail ) (URL) - 07-10-’10 20:09
Arno
Als het dan echt moet....
Arno, - 11-10-’10 13:09
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.