Lezersfeest 2010

"Dit feest is niet voor de schrijvers, niet elitair, nee, het is het feest voor de lezers!" Tijdens de openingswoorden werd uitgelegd waarom het feest het 'Lezersfeest' heette. Toch, het moet gezegd worden (en gelezen), er waren wel opvallend veel schrijvers aanwezig, voor een lezersfeest. Neem me nu even niet kwalijk. Wat de naam van het feest ook was, het feest was geopend. Ik had twee doelen: Hanna Bervoets zien en Ronald Giphart niet zien. Die doelen zagen er op papier een stuk makkelijker uit dan ze in de praktijk uitvoerbaar waren. In 8 zalen, verdeeld over 4 verdiepingen, waren meer schrijvers en dichters te zien en te horen dan ik in heel 2010 gelezen had. Ik liep in eerste instantie wat verloren rond maar werd gevonden door mijn geleerde broer die mij aanraadde zoveel mogelijk van het Vlaamse Reuzen Podium mee te maken. Een goede tip. De presentatie aldaar was in handen van Rick de Leeuw, een genot voor het oor. Alles wat hij zegt is een genot voor het oor, want zolang hij iets zegt, zingt hij niets. Hij interviewde Saskia de Coster en Peter Terrin. Dit wekte mijn belangstelling. Later op de avond zouden beiden voorlezen, elk uit hun jongste boek. Ik streepte dit aan in het programma en zag dat ik als ik deze planning aanhield mooi Ronald Giphart zou kunnen ontwijken. Met een gerust hart liep ik eerst nog even af op de literaire popquiz.

MC Henk Koolen lokte het publiek naar binnen. Toen hij mij aan zag komen deelde hij het publiek mede dat de eerste prijs helaas al bij voorbaat vergeven was maar dat meedoen belangrijker was dan winnen. Ik kon hem niet teleurstellen en deed mijn plicht. Nadien bladerend door de eerste prijs liep ik naar de Glazenzaal en genoot van divers van te voren aangestreept voorleesvoer tot de pauze. Pauze? Tamelijk nutteloos. Maar wacht, ik kon de dode minuten mooi gebruiken om bij de ad hoc boekwinkel iets van Heer Van der Kwast aan te schaffen. Kon hij die later mooi signeren. Reeds druk aan het signeren was Ronald G. maar ik zag kans om niet te dicht in de buurt te komen. Terug in de Glazenzaal realiseerde ik me dat Hanna Bervoets ergens niet ver van mij zojuist van het podium afstapte, maar te ver om er getuige van te zijn. Jammer, een misrekening. Maar Kwastmans kwam net binnengelopen waar ik zat (onderuit in een ongemakkelijke zitzak, eerste rij nog wel) dus maakte ik mij op voor meer voorleespret.

"Willen jullie dat ik voorlees uit het Gele Boek of iets wat nog niet is verschenen?" Ik kende 'Mama Tandoori' nu wel, anderen ook, maar lang niet iedereen. De stemming bracht geen klaarheid. Ernest hakte de knoop door. "Nou, ik was eigenlijk toch al van plan iets anders voor te lezen." Er volgde een mooi verhaal, één met veel omzwervingen, zowel in het verhaal als er omheen. Een odyssee in het klein. Na afloop was er applaus en er was een toegift. Dit had voor- en nadelen. De extra voorlees was voordeel, maar nadeel was de uitloop, aangezien die naadloos overging in de voorlees van de volgende schrijver... Ronald G.!! Gevangen in de eerste rij wilde ik enerzijds de volledige uitloop van Kwastmans zien, anderzijds geen seconde van G., Ronald. Maar het één was onlosmakelijk met het ander verbonden, ik kwam er niet onderuit, onderuit in de zitzak.

Twee doelen die op papier zo simpel te behalen leken, zo moeilijk te realiseren. Papier is zo gemakkelijk nog niet, vooral als er van voorgelezen wordt.

lutek Zaterdag 20 November 2010 at 7:36 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.