Stenen Tieten

An Pierlé treedt zelden op in Nederland, wees er dus bij als ze er is. Oei, dat had ik iets eerder moeten zeggen. De Melkweg was net halfvol. Het publiek moest dan maar extra hard juichen. Een week eerder had ze op tv nog zo haar best gedaan wat zieltjes te winnen, vergeefs. De interviewer had het zo leuk gevonden dat ze op een skippybal achter de piano plaatsnam. "Een skippybal? Dat is een ergonomische bal." De interviewer keek niet-begrijpend, zoals altijd als hij iets niet begrijpt.

In de Melkweg was geen interviewer en stelde An Pierlé zelf de vragen. Tussen twee prachtliederen door vatte ze zich vol in de borsten en vroeg met stralende pretogen waar of het publiek nu aan moest denken. Ik zat net de baard van haar vriend te bewonderen, gitarist Koen, en kon slechts bedenken dat Bonnie Prince Billy daar behoorlijk jaloers op zou zijn. Dat was niet het goede antwoord. "Kijk nog eens goed!" Nu schudde ze haar borsten nog eens flink heen en weer. "Waar denk je dan aan?" Ja, ach, daar denk ik altijd aan, dat is niet zo bijzonder. Toegegeven, ze waren een behoorlijk stuk gegroeid in tien jaar tijd, maar om daar nu gewag van te maken.

Ach... Maar natúúrlijk, ze heeft een kleine gekregen. Koens pretogen straalden ook. Het kwartje viel. En ze had de kleine al twee dagen niet gezien, dus ook niet gevoed, en deelde de zaal mede wat daar het gevolg van is: "Stenen tieten!!"

Het klonk als een waarschuwing, weet waar je aan begint.

Om van de schrik te bekomen liep ik snel even naar de bar en bestelde een stevige Afflighem. De barman was onbekend met tante An en haar muziek. Vermoed ik althans, door de vergelijking die hij maakte met de muziek van Jan Hammer, nader toegespitst op dat trommeltje uit 'Miami Vice'. Nu was het mijn beurt om niet-begrijpend te kijken. Om van de schrik te bekomen liep ik maar snel weer terug richting podium.

De doorgaans lange terugtreinweg werd flink verkort door een gesprek met een medepassagier over hoe het was om als publiek te fungeren bij een televisieprogramma dat gepresenteerd wordt door... dezelfde interviewer weer! Wat een rode draad, waar duikt hij toch overal maar op. Mij werd afgeraden bij de interviewer in het publiek te gaan zitten. Zelf zou ik sowieso al afraden om thuis naar het programma te kijken, laat staan erbij in het publiek te zitten. Tenzij An Pierlé er optreedt natuurlijk.

lutek Woensdag 08 December 2010 at 9:46 pm | | default
Gebruikte Tags: ,

Eén reactie

Ronald G.
Kijk, dit vind ik nou een schitterende bespreking van een optreden! Bravo!
Ronald G., (E-mail ) - 10-12-’10 17:40
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.