Lang Niet Gezien

Nooit eerder was ik er, de Tiki Bar. Het klinkt als een plek waar je cocktails nuttigt tot diep in de nacht, waar exotische liedjes uit een oude stereo klinken. Een verliefd paartje maakt een dansje - kom, hoe heet het, merengue, salsa, leg nog eens uit wat het verschil is. Herhoekjes en derzitjes zorgen ervoor dat ook als het er niet druk is je nooit in één keer kunt zien hoeveel mensen er eigenlijk zijn. Een nieuwe bezoeker kan met geen mogelijkheid de toiletten vinden. Een palmboom leidt later op de avond tot weddenschappen: echt of niet? De eigenaar moet er aan te pas komen.

Emigrant Luc was op bezoek en zat in de Tiki Bar, de linkerhelft van zijn gezicht werd beschenen door aquariumlampen. Blub blub. Ik vertelde hem dat ik voor het eerst hier was, maar dat ik geloofde dat iedereen behalve ik hier altijd de deur plat liep. Hij vertelde hetzelfde. Een volgende vriend vertelde ook hetzelfde. En de volgende ook. Wie zijn dan die mensen die hier wel altijd zijn? We wisten het niet.

Lucs overkomst werd vergeleken met die van de Soldaat van Oranje. Hij heeft er ook wel een beetje de kuif voor. En de glazen waren van Engels formaat. Na een uurtje moest ik al weg. The Ex speelde in de Exit. Ik had Luc al lang niet gezien maar The Ex nog langer.

Het belangrijkste aan de twee voorprogramma's is dat ik niet weet hoe ze heten. Dat wil ik graag zo houden. Voor mij staan twee mensen lieve woordjes in elkaars oren te fluisteren. Beiden hebben oordopjes in. Ze kennen elkaar wellicht lang genoeg om te weten wat de ander zegt. De enige reden dat er mensen voor het podium staan is dat het zo druk is in de Exit. Dan eindelijk is het tijd voor The Ex. Na drie nummers is het reeds het concert van het jaar, alhoewel me met geen mogelijkheid een andere band te binnen wil schieten die ik dit jaar gezien heb. Het is ook lastig denken als je aan het dansen bent. De rest van de avond denk ik niet meer na.

Mocht ik nog andere mensen te lang niet gezien heb, dan dit:

Vervloekend het verkeerde bier

niet omdat het niet te zuipen is

maar omdat de viltjes zijn bedrukt aan beide zijden.

Onleesbare woorden in het on-licht van cafés

zatte ogen focussen vergeefs ze denken

dat ik ze beledig maar ik geef het hen

te lezen want de juiste ogen zijn er niet.

lutek Zondag 12 December 2010 at 9:54 pm | | default
Gebruikte Tags: , ,

Geen reacties

(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.