Koffie en Woorden

Vandaag had ik woorden met het koffiezetapparaat op kantoor. Goedkoop is soms duurkoop, maar duurkoop is altijd duurkoop. En je moet nog maar afwachten of de dure koop functioneert naar jouw wensen, danst naar jouw pijpen.

We wilden investeren in een mooi, goed en handig functionerend apparaat dat verse koffie zet naar ieders smaak. De aanschaf, een Siemens, deed monden openvallen en alom lofuitingen weerklinken. Het apparaat werd uitgepakt: Wat een design! De knoppen werden bekeken: wat een mogelijkheden! Het eerste kopje werd gezet: wat een lawaai!

Je kunt één of twee kopjes tegelijk zetten, je kunt klein, kleiner, kleinst tot groot groter grootst kiezen, je kunt van slappe hap tot sterke bak gaan en je kunt de bonen fijner of grover malen. Wat je er echter niet mee kunt doen is het water en de bonen bij laten vullen. Dat moet nogal eens gebeuren. Ook moet je zeer regelmatig de rommelbak leegmaken. En eens in de paar weken moet het hele systeem ontkalkt worden, wat een behoorlijke tijd in beslag neemt.

Het apparaat is gelukkig zo aardig om je te vertellen wat er aan schort op die momenten dat het weigert om koffie voor je zetten. "Schalen legen" verscheen er vanmorgen in beeld. Een korte en bondige opdracht, je weet waar je aan toe bent, en je voert die opdracht op commando uit. Ik begreep dat de schalen vol zaten en geleegd moesten worden, er kon geen overtollig water of koffiedrab meer bij. Ik schoof de schalen van onder het apparaat vandaan en deed mijn plicht. Het apparaat was de baas.

Even later verscheen de opmerking "bonen vullen"; hiervan raakte ik nogal van mijn à propos. Waarmee moest ik de bonen precies vullen? Ik pakte de zak bonen die naast het apparaat stond en bekeek enkele exemplaren. Dat zou een heel karwei zijn om die allemaal te vullen. Daar zou ik zeker de rest van de dag zoet mee zijn en daar had ik juist op dat moment geen tijd voor. Ik deed een luikje bovenaan het apparaat open en zag dat er bijna geen bonen meer inzaten. Precies op tijd, dacht ik, goed dat ik dat net ontdekte. Ik gooide er weer voldoende bonen in. Het waren dan wel ongevulde bonen, maar ach, het moest maar even.

Het ene probleem was op de lange baan geschoven, maar vanmiddag diende het volgende zich al aan. "Water vullen", commandeerde de Siemens. Water vullen? Waarmee dan? Ik zocht het instructieboekje erbij maar vond geen duidelijkheid. Intussen was het overigens noodzakelijk geworden om het waterreservoir te voorzien van water want dat stond bijna droog. Ik probeerde meteen een kopje koffie te zetten (het commando was al even plotseling verdwenen als het verschenen was), wat lukte, en liep in lichte verwarring terug naar mijn bureau.

Kort daarop werd ik door een collega teruggefloten. "Hallo, er staat 'schalen legen', jij was toch de laatste die koffie genomen heeft?" Ik deed mijn plicht en leegde opnieuw de schalen. Toen ik deze terug wilde plaatsen, zag ik een nieuwe opdracht in het display: "schalen missen". Nu was mijn geduld op. Dit ging te ver. Ik bedoel: Je kunt iemand een taak opleggen, hoe moeilijk of onuitvoerbaar die ook is, maar je kunt iemand niet verplichten gevoelens te hebben of emoties te ontwikkelen die niet natuurlijk ontstaan. En hoe diep ik ook in mezelf keek, ik kon niet anders dan zeggen dat ik de schalen niet miste. Sterker nog, ik stond er mee in mijn handen! Nee, van missen was absoluut geen sprake en ik wist zeker dat dat ook in de toekomst niet zou veranderen, ondanks de fraaie vormgeving. De Siemens kon me wat. De rest van de dag heb ik het ding niet meer aangekeken.

lutek Vrijdag 07 Januari 2011 at 8:45 pm | | default
Gebruikte Tags:

drie reacties

Mirella
Haha, ik herken dit. Alleen is de Siemens op mijn werk gelukkig alleen met waarschuwingslampjes en zonder foute teksten. Het nadeel is wel dat sommige collega's de lampjes niet snappen en mij dan nodig hebben. Gisteren had ik 'ontkalken' en 'schoonmaken' meteen achter elkaar. Zelf drink ik geen koffie, maar deze ruikt altijd wel lekker.
Mirella, (E-mail ) - 07-01-’11 21:13
Lutek
Het is net Russische roulette, je probeert nooit de lul te zijn. Maar het komt regelmatig voor dat je ALLE acties juist achter elkaar moet uitvoeren voordat je er je bak pleur weer uit kunt halen.
Lutek, - 07-01-’11 21:16
Arno
Niet meer echt relaxed een bakkie koffie scoren lijkt me... ben blij dat ik koffie jaren geleden al op de lijst 'verboden producten' gezet heb... met thee heb je al dat gezeik niet!
Arno, (URL) - 09-01-’11 19:42
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.