Apeldoorn

Muziekdagen kennen thema's, motieven en rode draden. Opvallend kenmerk van een muziekdag is dat er muziek wordt gedraaid, maar andere niet te onderschatten ingrediënten zijn goede vrienden en diverse flessen vochtig materiaal. Het werd hoog tijd dat de halfjaarlijkse ontmoeting in huize Dabrowski zou plaatsvinden, maar de draaitafel dacht daar anders over. De, hoe heet zo'n ding, aandrijfsnaar knarste en schuurde en gromde dat het een lieve lust was. Bij rustige platen voerde hij zonder moeite de boventoon. Geen aanrader. Ik wilde niet het risico lopen halverwege een muziekdag geen muziek meer te kunnen opzetten. Huize Apeldoorn bood beter plek.

[Eigenlijk noem ik dit alleen maar om reden dat ik, al ben ik er al een stuk of 10 keer geweest, steeds vergeet of Huize Apeldoorn nu in Apeldoorn of in Amersfoort staat. Mogelijk dat ik door dit te schrijven een ezelsbruggetje bouw.]

(muziekgek B. controleert heer katmans op snorren en zo)

Thema van de dag was deze keer simpel: neem 10 van je mooiste platen mee. Nou, dat kun je invullen naar hoe je maar wilt, wat één deelnemer dan ook deed. Muziekgek B. had een plaat meegenomen van een fijnbesnorde Turkse zanger uit 1967 die om bepaalde redenen nog altijd heel relevant was. Wat die redenen precies waren ontging me helaas, omdat ik te druk bezig was na te gaan of hij me nu meer aan Demis Roussos deed denken, of toch Julio Iglesias. De hoesfoto's boden ook al geen uitkomst. Hij had zich laten fotograferen met diverse brillen op, die - ook voor 1967 - nogal buitenaards aandeden. Misschien dat hij het Turkse levenslied bezong zoals Ramses Shaffy dat hier deed. Toch kreeg hij niet het voordeel van de twijfel. Radeloos stopte Muziekgek B. de plaat weer in zijn tas.

(muziekgek E. controleert de draaitafel op snoeren en zo)

Zelf moest ik bekennen dat ik enkele favoriete platen níet mee had genomen. Niet zo slim. "Hurt" van Johnny Cash, met name. Ik was er slechts enkele uren eerder tot mijn stomme verbazing achtergekomen dat ik die plaat niet heb. Iedereen begreep dan ook volkomen dat ik mezelf even ritueel met het hoofd tegen de muur wilde slaan, en ik werd dan ook niet tegengehouden. Toch vonden de meeste aanwezigen dat ik er na een stief kwartiertje wel weer mee op mocht houden, omdat ik helemaal uit de maat zat met de volgende plaat die inmiddels opstond.

Toen ik weer aan de beurt was en "Still I'm sad" van Rainbow opzette, bleek ineens dat de helft van de muziek niet te horen was. De draaitafel was nog gaarder dan die in Huize Dabrowski. Dat we het de eerste helft van de dag niet eens hadden gemerkt kon vele verklaringen hebben, waarvan geen enkele sluitend was. Mogelijk draaiden we onze eigen favoriete platen te weinig, of hebben die te lang niet gehoord, of dénken we maar dat het favoriete zijn, of er was iets mis met de flessen vochtig materiaal, of we hadden tot nu toe alleen maar platen beluisterd die in mono waren geperst. We wisten het niet. Om mijn hoofd leeg te maken rekte ik mij languit op de bank, ik gooide mijn armen naar boven mijn hoofd. Dat is iets wat de bewoners van Huize Amersfoort ehhhh Apeldoorn zelf nooit maar dan ook nooit doen, omdat zij namelijk een huisdier hebben. Een kat. En die kat kan zich op elk gewenst en ongewenst moment overal in de kamer bevinden. Naar verluidt is hij vorige week eens gesignaleerd in drie kamers tegelijk. Nu echter lag hij boven mijn hoofd op de bank. Ik raakte zijn slapende buik en als een venus flytrap on speed sloten de poten zich om mijn arme armen. Ik had geen schijn van kans. De volgende drie platen heb ik niet gehoord, mogelijk de andere aanwezigen ook niet. De fijnbesnaarde kat zeer zeker niet. Die was opeens in geen enkele kamer meer te vinden.

We dronken het af, en namen nog een vloeibaar toetje. Koken kunnen ze in Huize Apeldoorn. Rondbuikig werd ik de auto ingeduwd. Nog even zong ik een stukje van de plaat die ik niet heb, maar al ruim voor Utrecht vond ik dat ik er zelf te hard doorheen snurkte en hield er mee op.

web page hit counter

lutek Woensdag 02 Februari 2011 at 12:45 am | | default
Gebruikte Tags:

vier reacties

Bas
Luut, omdat je zo enthousiast was bijgaand een link naar de clip van Cem Karaça http://www.youtube.com/watch?v=_1LsnkRPc..

Overigens houdt hij maar 1 bril op deze keer. Volgende keer zullen we voor voldoende kersenwijn zorgen.
Bas, (E-mail ) (URL) - 02-02-’11 17:18
Arno
Lees ik nou echt steeds 'platen', in plaats van 'cd's'?
Arno, - 04-02-’11 08:06
Lutek
Si, correcto! :-)
Lutek, - 06-02-’11 02:01
Arno
Tsja, dan vraag je om problemen natuurlijk...
Ik geef toe, plaatjes draaien is enorm charmant, maar reeds lang achterhaald.
Cd's zijn overigens inmiddels ook achterhaald...
Arno, - 08-02-’11 13:40
(optioneel veld)
(optioneel veld)
Om geautomatiseerde spam in reacties te voorkomen, moet je deze simpele vraag beantwoorden.
Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.